IslamBook — تفسير القرآن علي بن ابراهيم القمي · سوره Al-Anbiyaa · آیت 7

تفسير القرآن/ علي بن ابراهيم القمي

(ت القرن 4 هـ)

سوره: Al-Anbiyaa
آیت: 7 / 112
د کتاب ژبه: عربي

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ إِلَّا رِجَالٗا نُّوحِيٓ إِلَيۡهِمۡۖ فَسۡـَٔلُوٓاْ أَهۡلَ ٱلذِّكۡرِ إِن كُنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ

Before thee, also, the apostles We sent were but men, to whom We granted inspiration: If ye realise this not, ask of those who possess the Message.

وَمَا اَرْسَلْنَا قَبْلَکَ اِلَّا رِجَالَ نُّوهِي اِلَیْهِمْ فَسْءَلُو اَهْلَ زِّکْرِ اِنْ کُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونْ

قوله: { فسئلوا أهل الذكر إن كنتم لا تعلمون } قال: آل محمد هم أهل الذكر حدثنا محمد بن جعفر قال: حدثنا عبد الله بن محمد عن أبي داود (عن ط) سليمان بن سفيان عن ثعلبه (تغلبة ط) عن زرارة عن أبي جعفر عليه السلام في قوله: فسألوا أهل الذكر إن كنتم لا تعلمون من المعنون بذلك؟ فقال: نحن والله، فقلت: فأنتم المسؤلون قال: نعم قلت: ونحن السائلون قال: نعم قلت: فعلينا أن نسألكم قال: نعم قلت: وعليكم إن تجيبونا قال: لا ذلك إلينا إن شئنا فعلنا وإن شئنا تركنا ثم قال: هذا عطاؤنا فامنن أو امسك بغير حساب.

بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث

Narrated `Aisha: It is as if I am just looking at the glitter of scent in the parting of the Prophet's head hair while he was a Muhrim.

Narrated 'Ata: One night the Prophet (ﷺ) delayed the `Isha' prayer whereupon `Umar went to him and said, "The prayer, O Allah's Messenger (ﷺ)! The women and children had slept." The Prophet (ﷺ) came out with water dropping from his head, and said, "Were I not afraid that it would be hard for my followers (or for the people), I would order them to pray `Isha prayer at this time." (Various versions of this Hadith are given by the narrators with slight differences in expression but not in content).

د نن ورځې دعاګانې

"رَبَّنَا لَا تُزِغۡ قُلُوبَنَا بَعۡدَ إِذۡ هَدَيۡتَنَا وَهَبۡ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحۡمَةًۚ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡوَهَّابُ⁠ ". [آلُ عِمْرَانَ - 8].

اې زموږ ربه، وروسته له دې چې موږ ته دې لارښوونه وکړه، زموږ زړونه مه کږوه او له خپلې خوا موږ ته رحمت راوبخښه، بېشکه هم ته ډېر ورکوونکی يې. [آل عمران - ۸].

"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].

"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ⁠". [الْقَصَصِ - 17].

"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ⁠". [الْقَصَصِ - 24].

"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي⁠ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي⁠ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي⁠ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي⁠". [طه - 25-28].

اې زما ربه، ما پر خپل ځان ظلم کړی، نو ما وبښه. [القصص - ۱۶].

اې زما ربه، د هغه نعمت په سبب چې تا پر ما کړی، زه به هيڅکله د مجرمانو ملاتړ نه کوم. [القصص - ۱۷].

اې زما ربه، هر هغه خير ته اړ يم چې ته يې ماته رانازل کړې. [القصص - ۲۴].

اې زما ربه، زما سينه راته پراخه کړه (۲۵)، زما کار راته اسانه کړه (۲۶)، او زما د ژبې غوټه پرانېزه (۲۷)، څو زما خبره وپوهېږي (۲۸). [طه - ۲۵-۲۸].

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ، وَمِنْ فِتْنَةِ الْقَبْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ، وَمِنْ فِتْنَةِ النَّارِ وَعَذَابِ النَّارِ، وَمِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْغِنَى، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْفَقْرِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ، اللَّهُمَّ اغْسِلْ عَنِّي خَطَايَايَ بِمَاءِ الثَّلْجِ وَالْبَرَدِ، وَنَقِّ قَلْبِي مِنَ الْخَطَايَا كَمَا نَقَّيْتَ الثَّوْبَ الْأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ، وَبَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَايَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ.

اې الله، د سستۍ، زړښت، ګناه او پور، د قبر له فتنې او عذابه، د اور له فتنې او عذابه، د شتمنۍ د فتنې له شره، د بېوزلۍ له فتنې او د مسيح دجال له فتنې ستا پناه غواړم. اې الله، زما ګناهونه د واورې او ږلۍ په اوبو ومينځه او زما زړه له ګناهونو داسې پاک کړه لکه سپين کالی چې له چټلۍ پاکېږي، او زما او زما د ګناهونو ترمنځ داسې لرې والی راوله لکه د ختيځ او لويديځ ترمنځ دې چې راوستی.