تفسير كتاب الله العزيز/ الهواري · Al-Anbiyaa · آیت 20

تفسير كتاب الله العزيز/ الهواري

(ت القرن 3 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
20 / 112
د کتاب ژبه
عربي
يُسَبِّحُونَ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ لَا يَفۡتُرُونَ
They celebrate His praises night and day, nor do they ever flag or intermit.
یُسَبِّهُونَ لَّیْلَ وَنَّهَارَ لَا یَفْتُرُونْ
قال تعالى: { وَلَهُ مَنْ فِي السَّمَاواتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ عِنْدَهُ } يعني الملائكة { لاَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِ وَلاَ يَسْتَحْسِرُونَ } أي: ولا يُعيَوْن. { يُسَبِّحُونَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لاَ يَفْتُرُونَ }.
ذكروا عن ابن عباس في تفسيرها قال: انظر إلى بصرك هل يؤودك، أي: هل يثقل عليك، وانظر إلى سمعك هو يؤودك، وانظر إلى نَفَسك هل يؤودك، فكذلك الملائكة.
ذكروا أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: " أطّت السماء وحُقَّ لها أن تئط؛ ليس فيها موضع شبر إلا وعليه ملك قائم أو راكع أو ساجد ".
ذكروا عن عطاء قال: ليس في السماوات موضع شبر إلا وعليه ملك قائم أو راكع أو ساجد.
قوله تعالى: { أمِ اتَّخَذُوا ءَالِهَةً مِّنَ الأَرْضِ هُمْ يُنْشِرُونَ } أي: هم يحيون الموتى، على الاستفهام. أي: قد اتخذوا آلهة لا ينشرون أي لا يحيون الموتى.
قال: { لَوْ كَانَ فِيهِمَآ ءَالِهَةٌ إِلاَّ اللهُ لَفَسَدَتَا } (لَوْ كَانَ فِيهِمَا) أي في السماوات والأرض (آلِهَةٌ إِلاَّ اللهُ) أي غير الله (لَفَسَدَتَا) أي: لهلكتا. { فَسُبْحَانَ اللهِ رَبِّ العَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ } ينزه نفسه عما يقولون، عما يصفون، أي: عما يكذبون.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Narrated Tauba Al-`Anbari: Ash-'Shu`bi asked me, "Did you notice how Al-Hasan used to narrate Hadiths from the Prophets? I stayed with Ibn `Umar for about two or one-and-half years and I did not hear him narrating any thing from the Prophet (ﷺ) except his (Hadith): He (Ibn `Umar) said, "Some of the companions of the Prophet (ﷺ) including Sa`d, were going to eat meat, but one of the wives of the Prophet (ﷺ) called them, saying, 'It is the meat of a Mastigure.' The people then stopped eating it. On that Allah's Messenger (ﷺ) said, 'Carry on eating, for it is lawful.' Or said, 'There is no harm in eating it, but it is not from my meals."

د نن ورځې دعاګانې

"رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ يَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡحِسَابُ⁠ ". [إِبْرَاهِيمُ - 41].

اې زموږ ربه، ما، زما مور او پلار او مؤمنان په هغه ورځ وبښه چې حساب به قائمېږي. [إبراهيم - ۴۱].

اللَّهُمَّ رَبَّ جَبْرَائِيلَ وَمِيكَائِيلَ وَإِسْرَافِيلَ، فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ عَٰلِمَ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ أَنتَ تَحۡكُمُ بَيۡنَ عِبَادِكَ فِي مَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ، اهْدِنِي لِمَا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ، إِنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ.
اې الله، د جبريل، ميکائيل او اسرافيل ربه، د آسمانونو او ځمکې پيداکوونکي، پر پټو او ښکاره وو پوه، ته د خپلو بندګانو ترمنځ په هغو چارو کې پرېکړه کوې چې دوی پکې اختلاف کاوه. په خپل اذن د هغه حق په اړه ماته لارښوونه وکړه چې اختلاف پکې شوی؛ بېشکه ته چې چا ته وغواړې نېغې لارې ته يې رهبري کوې.

"رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ⁠". [آلِ عِمْرَانَ - 38].

"رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ⁠". [الْأَنْبِيَاءِ - 89].

اې زما ربه، له خپلې خوا ماته پاک اولاد راوبخښه، بېشکه ته دعا اورېدونکی يې. [آل عمران - ۳۸].

اې زما ربه، ما يوازې مه پرېږده، او ته د وارثانو تر ټولو غوره يې. [الأنبياء - ۸۹].