هميان الزاد إلى دار المعاد / اطفيش · Al-Anbiyaa · آیت 28

هميان الزاد إلى دار المعاد / اطفيش

(ت 1332 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
28 / 112
د کتاب ژبه
عربي
يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡ وَلَا يَشۡفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ٱرۡتَضَىٰ وَهُم مِّنۡ خَشۡيَتِهِۦ مُشۡفِقُونَ
He knows what is before them, and what is behind them, and they offer no intercession except for those who are acceptable, and they stand in awe and reverence of His (Glory).
یَعْلَمُ مَا بَیْنَ اَیْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا یَشْفَعُونَ اِلَّا لِمَنِ رْتَدَا وَهُمْ مِنْ خَشْیَتِهِي مُشْفِقُونْ
{ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ } أى ما قدموا لأن ما وقع كأنه شئ حاضر بين الأيدى ولو مضى وانقطع، من حيث إنه موجود. { وَمَا خَلْفَهُمْ } ما أخروا، ويصح العكس، فلإحاطة علمه بهم، راعوا أحوالهم، وحفظوا أوقاتهم، لخوف العقاب، وللإحلال. قيل ما قبل خلقهم وما بعده. { وَلاَ يَشْفَعُونَ إلاّ لِمَنِ ارْتَضَى } إلا لمن رضى الله أن يشفعوا له مهابة منه، فهو لموافقة المجرد، أو الزيادة للمبالغة. فإذا كان مرضيا عند الله فشفاعتهم إنما هى تعظيم، وزيادة ثواب من الله بواسطتهم، قد سبق به القضاء. { وَهُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ } مهابته { مُشْفِقُونَ } من للابتداء، أو للتعليل. والخشية أصلها الخوف مع التعظيم، ولذلك خص بها العلماء، والإشفاق احتراق القلب من الفزع وشدة توقع المكروه. وعن بعض الإشفاق خوف مع اعتناء، وأنه إن عدى بمن فمعنى الخوف فيه أظهر، أو بعَلَى فبالعكس. رأى صلى الله عليه وسلم ليلة الإسراء جبريل ساقطا كالحلس من خشية الله سبحانه.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Warrad reported that al-Mughira wrote to Mu'awiya: Peace be upon you, and then coming to the poirt (I should say) that I heard Allah's Messenger (ﷺ) as saying: Verily Allah has Prohibited three things and has forbidden three things. He has declared absolutely haram the disobedience of father, burying of daughters alive, and withholding that which you have power to return, and has forbidden three things: irrelevant talk, persistent questioning, and wasting of wealth.

د نن ورځې دعاګانې

"رَّبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيۡتِيَ مُؤۡمِنٗا وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارَۢا⁠". [نُوحٍ - 28].

"رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡـَٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ⁠". [هُودٍ - 47].

"رَّبِّ أَنزِلۡنِي مُنزَلٗا مُّبَارَكٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡمُنزِلِينَ⁠". [الْمُؤْمِنُونَ - 29].

اې زما ربه، ما، زما مور او پلار، هغه څوک چې زما کور ته مؤمن ننوځي، او مؤمنان او مؤمنې وبښه، او ظالمانو ته له تباهۍ پرته بل څه مه زياتوه. [نوح - ۲۸].

اې زما ربه، زه له دې ستا پناه غواړم چې له تا هغه څه وغواړم چې پرې علم نه لرم؛ او که ته ما ونه بښې او رحم راباندې ونه کړې، زه به له زيانمنو څخه شم. [هود - ۴۷].

اې زما ربه، ما په برکت لرونکي ځای کې ښکته کړه، او ته تر ټولو غوره ځای ورکوونکی يې. [المؤمنون - ۲۹].

"رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٗ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ حَسَنَةٗ وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ⁠ ". [الْبَقَرَةُ - 201].

اې زموږ ربه، موږ ته په دنيا کې نېکي راکړه، په آخرت کې نېکي راکړه او د اور له عذابه مو وساته. [البقره - ۲۰۱].

اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ، وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ، وَأَبُوءُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ.
اې الله، ته زما رب يې، له تا پرته بل د عبادت وړ نشته. تا پيدا کړی يم او زه ستا بنده يم؛ تر خپل توانه ستا پر عهد او وعده ولاړ يم. له خپلو کړنو له شره ستا پناه غواړم، پر ما ستا نعمت اقراروم او پر خپلې ګناه اقرار کوم، نو ما وبښه؛ بېشکه له تا پرته بل څوک ګناهونه نه بښي.