تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Anbiyaa · آیت 64

تيسير التفسير/ اطفيش

(ت 1332 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
64 / 112
د کتاب ژبه
عربي
فَرَجَعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ فَقَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ أَنتُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ
So they turned to themselves and said, "Surely ye are the ones in the wrong!"
فَرَجَعُو اِلَا اَنْفُسِهِمْ فَقَالُو اِنَّکُمْ اَنْتُمُ زَّالِمُونْ
{ فرجَعُوا الى أنْفُسِهِم } بتذكر وتدبر، بأن ما لا يدفع الضر عن نفسه حتى كسر، ولا ينفع لا يكون إلهاً ولا يعبد { فقالُوا } كان القول فيهم بأن قال بعض لبعض { إنَّكُم أنتُم الظالمون } بعبادة ما لا ينطق، وما لا ينطق ولا حواس له لا يعقل، أو بسؤال إبراهيم، وترك سؤالها، وهى آلهتكم أو بسؤاله موبخين، أو بفعلتكم عنها حتى كسر، أو بعبادة الصغار مع هذا الكبير، حتى غضب وكسرها إذ عبدت معه، أو باتهام ابراهيم، وقد رأيتم الفأس معلقاً بالكبير، ومن لا يدفع عن رأسه الفأس، كيف يدفع عن عابديه البأس والحصر إضافى أى أنتم الظالمون لا ابراهيم.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Abu Huraira (Allah be pleased with him) reported that when the people saw the first fruit (of the season or of plantation) they brought it to Allah's Apostle (ﷺ). When he received it he said: O Allah, bless us in our fruits; and bless us in our city; and bless us in our sa's and bless us in our mudd. O Allah, Ibrahim was Thy servant, Thy friend, and Thy apostle; and I am Thy servant and Thy apostle. He (Ibrahim) made supplication to Thee for (the showering of blessings upon) Mecca, and I am making supplication to Thee for Medina just as he made supplication to Thee for Mecca, and the like of it in addition. He would then call to him the youngest child and give him these fruits.

د نن ورځې دعاګانې

"رَبَّنَا ظَلَمۡنَآ أَنفُسَنَا وَإِن لَّمۡ تَغۡفِرۡ لَنَا وَتَرۡحَمۡنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ⁠". [الْأَعْرَافِ - 23].

اې زموږ ربه، موږ پر ځانونو ظلم کړی؛ که ته موږ ونه بښې او رحم راباندې ونه کړې، نو خامخا به له زيانمنو څخه شو. [الأعراف - ۲۳].

اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

ای الله، زما ربه! ماته توفیق راکړه چې ستا د هغه نعمت شکر وباسم چې ما او زما مور او پلار ته دې راکړی، او داسې نېک عمل وکړم چې ته ترې راضي شې؛ او په خپل رحمت مې په خپلو نېکو بندګانو کې شامل کړه.

ای الله! له تا په دنیا او آخرت کې بښنه، عافیت او سلامتي غواړم.

ای الله! له تا هدایت، تقوا، پاک لمني او بې نیازي غواړم.

ای الله! له تا ګټور علم، پاکه روزي او قبول شوی عمل غواړم.

ای الله! ماته بښنه وکړه، هدایت او روزي راکړه او عافیت راکړه. زه د قیامت په ورځ د درېدو د ځای له تنګوالي څخه په الله پناه غواړم.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنَ الْخَيْرِ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الشَّرِّ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَاذَ بِهِ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ وَأَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ كُلَّ قَضَاءٍ قَضَيْتَهُ لِي خَيْرًا.
اې الله، له تا ټول خير غواړم، نږدې او راتلونکی يې، هغه چې زه پرې پوهېږم او هغه چې نه پرې پوهېږم؛ او له ټولو شرونو ستا پناه غواړم، نږدې او راتلونکی يې، هغه چې زه پرې پوهېږم او هغه چې نه پرې پوهېږم. اې الله، له تا د هغه خير غوښتنه کوم چې ستا بنده او نبي يې له تا غوښتی، او له هغه شره ستا پناه غواړم چې ستا بنده او نبي ترې ستا پناه غوښتې. اې الله، له تا جنت او هغه وينا يا عمل غواړم چې هغه ته نږدې کوي، او له اور او هغه وينا يا عمله ستا پناه غواړم چې هغه ته نږدې کوي. له تا غواړم چې هره هغه پرېکړه چې زما لپاره دې کړې خير وګرځوې.