تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Anbiyaa · آیت 96

تيسير التفسير/ اطفيش

(ت 1332 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
96 / 112
د کتاب ژبه
عربي
حَتَّىٰٓ إِذَا فُتِحَتۡ يَأۡجُوجُ وَمَأۡجُوجُ وَهُم مِّن كُلِّ حَدَبٖ يَنسِلُونَ
Until the Gog and Magog (people) are let through (their barrier), and they swiftly swarm from every hill.
هَتَّا اِزَا فُتِهَتْ یَءْجُوجُ وَمَءْجُوجُ وَهُمْ مِنْ کُلِّ هَدَبِں یَنْسِلُونْ
{ حتَّى إذا فتحَتْ يأجُوجُ ومأجُوج } حتى حرف ابتداء، ولا تخلو عن غاية، وقيل جارة لإذا، وهى عائدة الى محذوف، أى يستمرون على الكفر كافر بعد كافر الى قرب الساعة، وتقوم عليهم مصرين، وإذا قامت آمنوا ولا ينفعهم، أو عائدة الى أهلكنا، أو حرام إو الى لا يرجعون، أو الى تقطعوا، وفيه كثرة الفصل، أى يدومون على التقطع والخلاف، حتى إذا جاءت الساعة آمنوا كلهم، ولكن يتفقون على الكفر فتقوم، ولا جواب لإذا، وقيل جوابها هى شاخصة قرن بالفاء، وإذا الفجائية معاً لتأكيد، وتفتيح يأجوج ومأجوج مجاز عن إخراجهم، أو يقدر مضاف أى فتح سد يأجوج.
{ وهُم } يأجوج ومأجوج، وقال مجاهد: الناس { مِن كلِّ حَدبٍ } مرتفع منحدر كجبل وأكمة { ينسِلونَ } يسرعون، وأصله مقاربة الخطو مع الإسراع، وعلى أنه حقيقة فى الذئب يكون هنا مجازاً قبيلتان هم تسعة أعشار، وبنو آدم عشر، يوحى الله عز وجل الى عيسى عليه السلام أنِّى أخرجت عبداً لى لا يدان لأحد أن يقالهم، فأحرز عبادى الى الطور، يشرب أوائلهم ماء طبرية، ويقول أواخرهم، كان هنا ماء، ويكون رأس الثور لأصحاب عيسى خيراً من مائة دينار.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
'A'Isha reported that the Messenger of Allah (ﷺ) entered into the state of Ihram for Hajj Afrad.
Narrated Abu Huraira: The Prophet (ﷺ) said, "Among the nation of Bani Israel who lived before you, there were men who used to be inspired with guidance though they were not prophets, and if there is any of such persons amongst my followers, it is 'Umar."

د نن ورځې دعاګانې

"رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡـَٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ⁠ ". [هُودٌ - 47].

اې زما ربه، زه له دې ستا پناه غواړم چې له تا هغه څه وغواړم چې پرې علم نه لرم؛ او که ته ما ونه بښې او رحم راباندې ونه کړې، زه به له زيانمنو څخه شم. [هود - ۴۷].

"رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ⁠". [النَّمْلِ - 19].

اې زما ربه، ما ته توفيق راکړه چې ستا د هغو نعمتونو شکر وباسم چې پر ما او زما پر مور او پلار دې کړي، او داسې نېک عمل وکړم چې ته پرې راضي يې، او په خپل رحمت مې له خپلو نېکو بندګانو سره داخل کړه. [النمل - ۱۹].

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنَ الْخَيْرِ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الشَّرِّ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَاذَ بِهِ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ وَأَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ كُلَّ قَضَاءٍ قَضَيْتَهُ لِي خَيْرًا.
اې الله، له تا ټول خير غواړم، نږدې او راتلونکی يې، هغه چې زه پرې پوهېږم او هغه چې نه پرې پوهېږم؛ او له ټولو شرونو ستا پناه غواړم، نږدې او راتلونکی يې، هغه چې زه پرې پوهېږم او هغه چې نه پرې پوهېږم. اې الله، له تا د هغه خير غوښتنه کوم چې ستا بنده او نبي يې له تا غوښتی، او له هغه شره ستا پناه غواړم چې ستا بنده او نبي ترې ستا پناه غوښتې. اې الله، له تا جنت او هغه وينا يا عمل غواړم چې هغه ته نږدې کوي، او له اور او هغه وينا يا عمله ستا پناه غواړم چې هغه ته نږدې کوي. له تا غواړم چې هره هغه پرېکړه چې زما لپاره دې کړې خير وګرځوې.