الجامع لاحكام القرآن/ القرطبي · Al-Anbiyaa · آیت 100

الجامع لاحكام القرآن/ القرطبي

(ت 671 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
100 / 112
د کتاب ژبه
عربي
لَهُمۡ فِيهَا زَفِيرٞ وَهُمۡ فِيهَا لَا يَسۡمَعُونَ
There, sobbing will be their lot, nor will they there hear (aught else).
لَهُمْ فِيهَا زَفِيرُں وَهُمْ فِيهَا لَا یَسْمَعُونْ
قوله تعالى: { لَوْ كَانَ هَـٰؤُلاۤءِ آلِهَةً مَّا وَرَدُوهَا } أي لو كانت الأصنام آلهة لما ورد عابدوها النار. وقيل: ما وردها العابدون والمعبودون ولهذا قال: { وَكُلٌّ فِيهَا خَالِدُونَ }. قوله تعالى: { لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ } أي لهؤلاء الذين وردوا النار من الكفار والشياطين فأما الأصنام فعلى الخلاف فيها هل يحييها الله تعالى ويعذبها حتى يكون لها زفير أو لا؟ قولان: والزفير صوت نفس المغموم يخرج من القلب. وقد تقدّم في «هود». { وَهُمْ فِيهَا لاَ يَسْمَعُونَ } قيل: في الكلام حذف والمعنى وهم فيها لا يسمعون شيئاً لأنهم يحشرون صماً، كما قال الله تعالى:{ وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَامَةِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ عُمْياً وَبُكْماً وَصُمّاً } [الإسراء: 97]. وفي سماع الأشياء رَوْح وأنس، فمنع الله الكفار ذلك في النار. وقيل: لا يسمعون ما يسرهم، بل يسمعون صوت من يتولى تعذيبهم من الزبانية. وقيل: إذا قيل لهم{ ٱخْسَئُواْ فِيهَا وَلاَ تُكَلِّمُونِ } [المؤمنون: 108] يصيرون حينئذٍ صماً بكما كما قال ابن مسعود: إذا بقي من يخلد في النار في جهنم جعلوا في توابيت من نار، ثم جعلت التوابيت في توابيت أخرى فيها مسامير من نار، فلا يسمعون شيئاً، ولا يرى أحد منهم أن في النار من يعذب غيره.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
This hadith has been narrated on the authority of Jabir through another chain of transmitters.
Hafsa (Allah be pleased with her) reported: I said to Allah's Messenger (ﷺ): What is the matter with people that they have put off Ihram, whereas you have not put it off after your Umra'? He said: I have driven my sacrificial animal and stuck my hair, and it is not permissible for me to put off Ihram unless I have completed the Hajj.

د نن ورځې دعاګانې

"حَسۡبِيَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ⁠ ". [التَّوْبَةُ - 129].

الله ماته بس دی، له هغه پرته بل د عبادت وړ نشته، پر هغه مې توکل کړی او هغه د لوی عرش رب دی. [التوبة - ۱۲۹].

اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

ای الله، زما ربه! ماته توفیق راکړه چې ستا د هغه نعمت شکر وباسم چې ما او زما مور او پلار ته دې راکړی، او داسې نېک عمل وکړم چې ته ترې راضي شې؛ او په خپل رحمت مې په خپلو نېکو بندګانو کې شامل کړه.

ای الله! له تا په دنیا او آخرت کې بښنه، عافیت او سلامتي غواړم.

ای الله! له تا هدایت، تقوا، پاک لمني او بې نیازي غواړم.

ای الله! له تا ګټور علم، پاکه روزي او قبول شوی عمل غواړم.

ای الله! ماته بښنه وکړه، هدایت او روزي راکړه او عافیت راکړه. زه د قیامت په ورځ د درېدو د ځای له تنګوالي څخه په الله پناه غواړم.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ، وَالْهَرَمِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ، اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ، وَمِنْ قَلْبٍ لَا يَخْشَعُ، وَمِنْ نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ، وَمِنْ دَعْوَةٍ لَا يُسْتَجَابُ لَهَا.
اې الله، له بې وسۍ، سستۍ، بزدلۍ، بخل، زړښت او د قبر له عذابه ستا پناه غواړم. اې الله، زما نفس ته يې تقوا ورکړه او پاک يې کړه؛ ته تر ټولو غوره پاکوونکی يې، ته د هغه سرپرست او مولی يې. اې الله، له هغه علمه چې ګټه نه لري، له هغه زړه چې عاجزي نه کوي، له هغه نفسه چې نه مړېږي، او له هغې دعا چې نه قبلېږي، ستا پناه غواړم.