تفسير مجاهد / مجاهد بن جبر المخزومي · Az-Zumar · آیت 54
تفسير مجاهد / مجاهد بن جبر المخزومي
(ت 104 هـ)
(ت 104 هـ)
"رَّبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيۡتِيَ مُؤۡمِنٗا وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارَۢا٢٨". [نُوحٍ - 28].
"رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡـَٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ٤٧". [هُودٍ - 47].
"رَّبِّ أَنزِلۡنِي مُنزَلٗا مُّبَارَكٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡمُنزِلِينَ٢٩". [الْمُؤْمِنُونَ - 29].
اې زما ربه، ما، زما مور او پلار، هغه څوک چې زما کور ته مؤمن ننوځي، او مؤمنان او مؤمنې وبښه، او ظالمانو ته له تباهۍ پرته بل څه مه زياتوه. [نوح - ۲۸].
اې زما ربه، زه له دې ستا پناه غواړم چې له تا هغه څه وغواړم چې پرې علم نه لرم؛ او که ته ما ونه بښې او رحم راباندې ونه کړې، زه به له زيانمنو څخه شم. [هود - ۴۷].
اې زما ربه، ما په برکت لرونکي ځای کې ښکته کړه، او ته تر ټولو غوره ځای ورکوونکی يې. [المؤمنون - ۲۹].
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
اې الله، زموږ په ټولو چارو کې پايله ښه کړه او د دنيا له رسوايۍ او د آخرت له عذابه مو وساته.
اې الله، اې زموږ ربه، د دوزخ عذاب له موږ لرې کړه؛ بېشکه د هغه عذاب پرله پسې دی.
اې الله، اې زموږ ربه، موږ ايمان راوړی، نو زموږ ګناهونه راوبښه او د اور له عذابه مو وساته.
اې الله، له تا جنت غواړم او له اوره ستا پناه غواړم.
اې الله، اې زموږ ربه، هغه څه راکړه چې د خپلو رسولانو له لارې دې راسره ژمنه کړې او د قيامت په ورځ مو مه رسوا کوه؛ بېشکه ته ژمنه نه ماتوې.
ستاسو ورځني اذکار، بې انټرنېټه او وړیا.
Android · iPhone · iPad
أَنبا عبد الرحمن، قال: ثنا إِبراهيم، قال: نا آدم قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ } [الآية: 49]. يعني: أَعطيناه.
أَنبا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { إِنَّمَآ أُوتِيتُهُ عَلَىٰ عِلْمٍ } [الآية: 49]. يقول: إِنما أُعطيته على شرف.
أَنبا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: ثنا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد في قوله، عز وجل: { يٰعِبَادِيَ ٱلَّذِينَ أَسْرَفُواْ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ } [الآية: 53]. يعني: من قتل الأَنفس في الجاهلية.
أَنبا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم قال: ثنا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد في قوله: { يٰحَسْرَتَا عَلَىٰ مَا فَرَّطَتُ فِي جَنبِ ٱللَّهِ } [الآية: 56]. يعني: على ما ضيعت من أَمر الله.