التفسير الكبير / للإمام الطبراني · Al-Anbiyaa · آیت 91

التفسير الكبير / للإمام الطبراني

(ت 360 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
91 / 112
د کتاب ژبه
عربي
وَٱلَّتِيٓ أَحۡصَنَتۡ فَرۡجَهَا فَنَفَخۡنَا فِيهَا مِن رُّوحِنَا وَجَعَلۡنَٰهَا وَٱبۡنَهَآ ءَايَةٗ لِّلۡعَٰلَمِينَ
And (remember) her who guarded her chastity: We breathed into her of Our spirit, and We made her and her son a sign for all peoples.
وَلَّتِي اَهْسَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهَا مِنْ رُوهِنَا وَجَعَلْنَاهَا وَبْنَهَا آیَتَنْ لِلْعَالَمِينْ
قَوْلُهُ تَعَالَى: { وَٱلَّتِيۤ أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا }؛ وهي مَرْيَمُ بنتُ عِمْرَانَ، { فَنَفَخْنَا فِيهَا مِن رُّوحِنَا }؛ أي نَفَخَ جبريلُ في جَيْب دِرْعِهَا بأمرِنا، والمعنى: وَاذْكُرِ التي حَفَظَتْ فرجَها مما لا يحلُّ.
وقولهُ تعالى: { وَجَعَلْنَاهَا وَٱبْنَهَآ آيَةً لِّلْعَالَمِينَ }؛ أي دلالةً للعالَمين من حيث أنَّها جاءت بالولدِ من غير بَعْلٍ، تكلَّم في المهدِ بما يوجبُ براءةَ شأنِها من العيب، وفي ذلك دليلٌ على مَقْدُورَاتِ الله، وعلى هذا لَم يقل آيَتَينِ؛ لأنَّ شأنَهما في الدلالةِ كان واحداً.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Narrated Zaid bin Thabit: When we wrote the Holy Qur'an, I missed one of the Verses of Surat-al-Ahzab which I used to hear Allah's Messenger (ﷺ) reciting. Then we searched for it and found it with Khuza`ima bin Thabit Al-Ansari. The Verse was:-- 'Among the Believers are men Who have been true to Their Covenant with Allah, Of them, some have fulfilled Their obligations to Allah (i.e. they have been Killed in Allah's Cause), And some of them are (still) waiting" (33.23) So we wrote this in its place in the Qur'an.

د نن ورځې دعاګانې

"رَبِّ ٱنصُرۡنِي عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُفۡسِدِينَ⁠". [الْعَنْكَبُوتِ - 30].

"رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ⁠". [الشُّعَرَاءِ - 169].

اې زما ربه، د فساد کوونکي قوم پر وړاندې مرسته راسره وکړه. [العنكبوت - ۳۰].

اې زما ربه، ما او زما کورنۍ د دوی له کړنو څخه وژغوره. [الشعراء - ۱۶۹].

اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.

اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.

اې الله، زموږ په ټولو چارو کې پايله ښه کړه او د دنيا له رسوايۍ او د آخرت له عذابه مو وساته.

اې الله، اې زموږ ربه، د دوزخ عذاب له موږ لرې کړه؛ بېشکه د هغه عذاب پرله پسې دی.

اې الله، اې زموږ ربه، موږ ايمان راوړی، نو زموږ ګناهونه راوبښه او د اور له عذابه مو وساته.

اې الله، له تا جنت غواړم او له اوره ستا پناه غواړم.

اې الله، اې زموږ ربه، هغه څه راکړه چې د خپلو رسولانو له لارې دې راسره ژمنه کړې او د قيامت په ورځ مو مه رسوا کوه؛ بېشکه ته ژمنه نه ماتوې.

"رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡـَٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ⁠ ". [هُودٌ - 47].

اې زما ربه، زه له دې ستا پناه غواړم چې له تا هغه څه وغواړم چې پرې علم نه لرم؛ او که ته ما ونه بښې او رحم راباندې ونه کړې، زه به له زيانمنو څخه شم. [هود - ۴۷].