انوار التنزيل واسرار التأويل/ البيضاوي · Al-Anbiyaa · آیت 6

انوار التنزيل واسرار التأويل/ البيضاوي

(ت 685 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
6 / 112
د کتاب ژبه
عربي
مَآ ءَامَنَتۡ قَبۡلَهُم مِّن قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡنَٰهَآۖ أَفَهُمۡ يُؤۡمِنُونَ
(As to those) before them, not one of the populations which We destroyed believed: will these believe?
مَا آمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْیَتِنْ اَهْلَکْنَاهَا اَفَهُمْ یُؤْمِنُونْ
{ مَا ءَامَنَتْ قَبْلَهُمْ مِن قَرْيَةٍ } من أهل قرية. { أَهْلَكْنَـٰهَا } باقتراح الآيات لما جاءتهم. { أَفَهُمْ يُؤْمِنُونَ } لو جئتهم بها وهم أعتى منهم، وفيه تنبيه على أن عدم الإتيان بالمقترح للإِبقاء عليهم إذ لو أتى به ولم يؤمنوا استوجبوا عذاب الاستئصال كمن قبلهم.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Abu Huraira reported: A person sat late in the night with Allah's Apostle (ﷺ), and then came to his family and found that his children had gone to sleep. His wife brought food for him. but he took an oath that he would not eat because of his children (having gone to sleep without food) He then gave precedence (of breaking the vow and then expiating it) and ate the food He then came to Allah s Messenger (ﷺ) and made mention of that to him, whereupon Allah's Messenger (may peace he upon him) said: He who took an oath and (later on) found something better than that should do that, and expiate for (breaking) his vow.

د نن ورځې دعاګانې

"رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنۡ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَٰطِينِ⁠ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحۡضُرُونِ⁠ ". [الْمُؤْمِنُونَ - 97-98].

اې زما ربه، د شيطانانو له وسوسو ستا پناه غواړم، او اې زما ربه، له دې چې هغوی ماته حاضر شي هم ستا پناه غواړم. [المؤمنون - ۹۷-۹۸].

"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ⁠". [هُودٍ - 56].

ما پر الله توکل کړی، چې زما رب او ستاسو رب دی؛ هېڅ خوځنده نشته مګر دا چې هغه يې واک په لاس کې لري. بېشکه زما رب پر نېغه لار دی. [هود - ۵۶].

اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ وَرَبَّ الْأَرْضِ وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، رَبَّنَا وَرَبَّ كُلِّ شَيْءٍ، فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى وَمُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْفُرْقَانِ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْءٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ، اللَّهُمَّ أَنْتَ الْأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْءٌ، اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَأَغْنِنَا مِنَ الْفَقْرِ.
اې الله، د آسمانونو ربه، د ځمکې ربه او د لوی عرش ربه، زموږ ربه او د هر څه ربه، د دانې او زړي څيروونکي، د تورات، انجيل او فرقان نازلوونکي، زه د هر هغه شي له شره ستا پناه غواړم چې واک يې ستا په لاس کې دی. اې الله، ته لومړی يې، له تا مخکې هېڅ نشته؛ ته وروستی يې، له تا وروسته هېڅ نشته؛ ته لوړ څرګند يې، له تا پورته هېڅ نشته؛ ته پټ يې، له تا پرته نږدې بل هېڅ نشته. زموږ پور ادا کړه او موږ له بېوزلۍ بې نيازه کړه.