تفسير الجيلاني/ الجيلاني · Al-Anbiyaa · آیت 26
تفسير الجيلاني/ الجيلاني
(ت713هـ)
(ت713هـ)
"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي٢٥ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي٢٦ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي٢٧ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي٢٨ ". [طه - 25-28].
اې زما ربه، زما سينه راته پراخه کړه، زما کار راته اسانه کړه او زما د ژبې غوټه پرانېزه، څو زما خبره وپوهېږي. [طه - ۲۵-۲۸].
"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ٥٦". [هُودٍ - 56].
ما پر الله توکل کړی، چې زما رب او ستاسو رب دی؛ هېڅ خوځنده نشته مګر دا چې هغه يې واک په لاس کې لري. بېشکه زما رب پر نېغه لار دی. [هود - ۵۶].
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
اې الله، زموږ په ټولو چارو کې پايله ښه کړه او د دنيا له رسوايۍ او د آخرت له عذابه مو وساته.
اې الله، اې زموږ ربه، د دوزخ عذاب له موږ لرې کړه؛ بېشکه د هغه عذاب پرله پسې دی.
اې الله، اې زموږ ربه، موږ ايمان راوړی، نو زموږ ګناهونه راوبښه او د اور له عذابه مو وساته.
اې الله، له تا جنت غواړم او له اوره ستا پناه غواړم.
اې الله، اې زموږ ربه، هغه څه راکړه چې د خپلو رسولانو له لارې دې راسره ژمنه کړې او د قيامت په ورځ مو مه رسوا کوه؛ بېشکه ته ژمنه نه ماتوې.
ستاسو ورځني اذکار، بې انټرنېټه او وړیا.
Android · iPhone · iPad
وادّعا الشركة { وَقَالُواْ } مستدلين عليها: نحن نجد في التوراة والإنجيل أنه { ٱتَّخَذَ ٱلرَّحْمَـٰنُ } الملائكةَ وعزيراً وعيسى { وَلَداً } والولد شريكُ لأبيه، إذ هو سرُّه { سُبْحَانَهُ } وتعالى عن أمثال هذه الهذيانات الباطلة { بَلْ } هم { عِبَادٌ } لله { مُّكْرَمُونَ } [الأنبياء: 26] محبوبون لديه.
لذلك { لاَ يَسْبِقُونَهُ بِٱلْقَوْلِ } أي: لا يبادرون إلى القول قبل قوله سبحانه، ولا يبدلون، ولا يغيرون قوله وحكمه، كما هو دأب العبيد مع المولى { وَ } كيف يسبقونه بالقول { هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ } [الأنبياء: 27] جميعَ ما عملوا من خيرٍ وشرٍ والمأمور لا يكون شريكاً للآمر.
وكيف لا يعملون بأمره إذ هو { يَعْلَمُ } بعلمه الحضوري منهم ومن أحوالهم { مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ } أي: ما هو حاضرٌ عندهم، معلومٌ دونهم من أحوالهم وأفعالهم { وَمَا خَلْفَهُمْ } أي: ما هو غائبُ عنهم ومجهولُ لديهم { وَ } إن خرجوا عن مقتضى أمره سبحانه { لاَ يَشْفَعُونَ } أي: لا تقبل شفاعتهم لغيرهم، أو لا يُشفع لهم عند الله بعدما خرجوا عن مقتضى حكمه { إِلاَّ لِمَنِ ٱرْتَضَىٰ } سبحانه، ورضي بشفاعة من يشفع لهم وأَذِن { وَ } كيف يشفع عنده سبحانه بغير إذنه ورضاه؟ إذ { هُمْ } أي: الشفعاء { مِّنْ } كمال { خَشْيَتِهِ } سبحانه ومن غاية سطوته وهيبته وقهره { مُشْفِقُونَ } [الأنبياء: 28] خائفون مرعوبون وَجلون.