حاشية الصاوي / تفسير الجلالين · An-Nahl · آیت 2
حاشية الصاوي / تفسير الجلالين
(ت1241هـ)
(ت1241هـ)
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
اې الله، زموږ په ټولو چارو کې پايله ښه کړه او د دنيا له رسوايۍ او د آخرت له عذابه مو وساته.
اې الله، اې زموږ ربه، د دوزخ عذاب له موږ لرې کړه؛ بېشکه د هغه عذاب پرله پسې دی.
اې الله، اې زموږ ربه، موږ ايمان راوړی، نو زموږ ګناهونه راوبښه او د اور له عذابه مو وساته.
اې الله، له تا جنت غواړم او له اوره ستا پناه غواړم.
اې الله، اې زموږ ربه، هغه څه راکړه چې د خپلو رسولانو له لارې دې راسره ژمنه کړې او د قيامت په ورځ مو مه رسوا کوه؛ بېشکه ته ژمنه نه ماتوې.
"رَّبِّ أَدۡخِلۡنِي مُدۡخَلَ صِدۡقٖ وَأَخۡرِجۡنِي مُخۡرَجَ صِدۡقٖ وَٱجۡعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلۡطَٰنٗا نَّصِيرٗا٨٠ ". [الْإِسْرَاءُ - 80].
اې زما ربه، ما د رښتينولۍ په داخلېدو داخل کړه او د رښتينولۍ په وتلو وباسه، او له خپلې خوا ماته مرسته کوونکی ځواک راکړه. [الإسراء - ۸۰].
"رَبَّنَا ظَلَمۡنَآ أَنفُسَنَا وَإِن لَّمۡ تَغۡفِرۡ لَنَا وَتَرۡحَمۡنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ٢٣". [الْأَعْرَافِ - 23].
اې زموږ ربه، موږ پر ځانونو ظلم کړی؛ که ته موږ ونه بښې او رحم راباندې ونه کړې، نو خامخا به له زيانمنو څخه شو. [الأعراف - ۲۳].
ستاسو ورځني اذکار، بې انټرنېټه او وړیا.
Android · iPhone · iPad
، ففي هذه الآية رد على هذا الكافر، ومن حذا حذوه.
قوله: { وَٱلأَنْعَامَ خَلَقَهَا } هذا من جملة أدلة توحيده وتعداد نعمه، وذلك أن الله تعالى لما ذكر خلق السماوات والأرض، أتبعه بذكر خلق الإنسان، ثم بذكر ما يحتاج إليه في ضروراته من أكل ولبس، فذكر الأنعام التي يكون منها ذلك. قوله: (في جملة الناس) أشار بذلك إلى أن الخطاب في { لَكُمْ } لقريش، ولو حمل على العموم، كما هو الواقع لاستغنى عن ذلك. قوله: { فِيهَا دِفْءٌ } هو بوزن حمل، يطلق على كل ما يستدفأ به، من ملبوس ومأكول. قوله: (وأصوافها) أي وأوبارها. قوله: { وَمَنَافِعُ } عطف عام على خاص. قوله: (والدر) أي اللبن، قوله: (والركوب) أي بالنسبة للمجموع. قوله: (للفاصلة) أي لا للحصر، فإن الإنسان قد يأكل من غيرها، وليس منهياً عنه، قال تعالى:{ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ ٱللَّهِ ٱلَّتِيۤ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالْطَّيِّبَاتِ مِنَ ٱلرِّزْقِ } [الأعراف: 32].