تفسير سفيان الثوري/ عبد الله سفيان بن سعيد بن مسروق الثوري الكوفي · Al-Anbiyaa · آیت 96

تفسير سفيان الثوري/ عبد الله سفيان بن سعيد بن مسروق الثوري الكوفي

(ت161هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
96 / 112
د کتاب ژبه
عربي
حَتَّىٰٓ إِذَا فُتِحَتۡ يَأۡجُوجُ وَمَأۡجُوجُ وَهُم مِّن كُلِّ حَدَبٖ يَنسِلُونَ
Until the Gog and Magog (people) are let through (their barrier), and they swiftly swarm from every hill.
هَتَّا اِزَا فُتِهَتْ یَءْجُوجُ وَمَءْجُوجُ وَهُمْ مِنْ کُلِّ هَدَبِں یَنْسِلُونْ
653: 28: 22- سفين في قوله { وَهُمْ مِّن كُلِّ حَدَبٍ يَنسِلُونَ } قال، الحدب الشيء اليابس من الأرض. [الآية 96].
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Abu Musa reported: The sun eclipsed during the time of the Messenger of Allah (ﷺ). He stood in great anxiety fearing that it might be the Doomsday, till he came to the mosque. He stood up to pray with prolonged qiyam, ruku', and prostration which I never saw him doing in prayer; and then he said: These are the signs which Allah sends, not on account of the death of anyone or life of any one, but Allah sends them to frighten thereby His servants. So when you see any such thing, hasten to remember Him, supplicate Him and beg pardon from Him, and in the narration transmitted by Ibn 'Ala the words are:" The sun eclipsed"."" He frightens His servants."

د نن ورځې دعاګانې
رَبِّ اغْفِرْ لِي خَطِيئَتِي وَجَهْلِي وَإِسْرَافِي فِي أَمْرِي كُلِّهِ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي خَطَايَايَ وَعَمْدِي وَجَهْلِي وَهَزْلِي، وَكُلُّ ذَلِكَ عِنْدِي، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
اې زما ربه، زما خطا، ناپوهي، زما په ټولو کارونو کې زياتی او هغه څه راته وبښه چې ته پرې تر ما ښه پوه يې. اې الله، زما تېروتنې او قصدي کارونه، ناپوهي او ټوکې راته وبښه؛ دا ټول زما سره شته. اې الله، هغه څه راته وبښه چې مخکې مې کړي او وروسته مې کړي، او هغه چې پټ او څرګند مې کړي. ته مخکې کوونکی او وروسته کوونکی يې، او ته پر هر څه قادر يې.

"رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ⁠ ". [آلُ عِمْرَانَ - 16].

اې زموږ ربه، موږ ايمان راوړی، نو زموږ ګناهونه راوبښه او د اور له عذابه مو وساته. [آل عمران - ۱۶].

"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ⁠". [هُودٍ - 56].

ما پر الله توکل کړی، چې زما رب او ستاسو رب دی؛ هېڅ خوځنده نشته مګر دا چې هغه يې واک په لاس کې لري. بېشکه زما رب پر نېغه لار دی. [هود - ۵۶].