محاسن التأويل / محمد جمال الدين القاسمي · Al-Anbiyaa · آیت 80

محاسن التأويل / محمد جمال الدين القاسمي

(ت 1332هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
80 / 112
د کتاب ژبه
عربي
وَعَلَّمۡنَٰهُ صَنۡعَةَ لَبُوسٖ لَّكُمۡ لِتُحۡصِنَكُم مِّنۢ بَأۡسِكُمۡۖ فَهَلۡ أَنتُمۡ شَٰكِرُونَ
It was We Who taught him the making of coats of mail for your benefit, to guard you from each other's violence: will ye then be grateful?
وَعَلَّمْنَاهُ سَنْعَتَ لَبُوسِ لَّکُمْ لِتُهْسِنَکُمْ مِمْ بَءْسِکُمْ فَهَلْ اَنْتُمْ شَاکِرُونْ
{ وَعَلَّمْنَاهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَّكُمْ } أي: عمل الدروع الملبوسة. قيل كانت الدروع قبله صفائح، فحلقها وسردها. أي: جعلها حلقاً وأدخل بعضها في بعض كما قال تعالى:{ وَأَلَنَّا لَهُ ٱلْحَدِيدَ * أَنِ ٱعْمَلْ سَابِغَاتٍ وَقَدِّرْ فِي ٱلسَّرْدِ } [سبأ: 10-11] أي: لا توسع الحلقة فتقلق المسمار. ولا تغلظ المسمار فتقدّ الحلقة. ولهذا قال: { لِتُحْصِنَكُمْ مِّن بَأْسِكُمْ } أي: لتحفظكم من جراحات قتالكم { فَهَلْ أَنتُمْ شَاكِرُونَ } أي: لنعم الله عليكم، لما ألهم عبده داود فعلّمه ذلك رحمة بكم فيما يحفظ عليكم في المعامع حياتكم. وفي إيراد الأمر بالشكر على صورة الاستفهام، مبالغة في التقريع والتوبيخ، لما فيه من الإيماء إلى التقصير في الشكر.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
'A'isha (Allah be pleased with her) said: I applied perfume of Dharira to the Messenger of Allah (ﷺ) with my hand (on the occasion of) the Farewell Pilgrimage on freeing from the state of Ihram and entering upon it.
Narrated Ibn `Abbas: That he heard the Prophet (ﷺ) saying, "It is not permissible for a man to be alone with a woman, and no lady should travel except with a Muhram (i.e. her husband or a person whom she cannot marry in any case for ever; e.g. her father, brother, etc.)." Then a man got up and said, "O Allah's Messenger (ﷺ)! I have enlisted in the army for such-and-such Ghazwa and my wife is proceeding for Hajj." Allah's Messenger (ﷺ) said, "Go, and perform the Hajj with your wife."

د نن ورځې دعاګانې
اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي فِي قَلْبِي نُورًا، وَفِي لِسَانِي نُورًا، وَفِي سَمْعِي نُورًا، وَفِي بَصَرِي نُورًا، وَمِنْ فَوْقِي نُورًا، وَمِنْ تَحْتِي نُورًا، وَعَنْ يَمِينِي نُورًا، وَعَنْ شِمَالِي نُورًا، وَمِنْ بَيْنِ يَدَيَّ نُورًا، وَمِنْ خَلْفِي نُورًا، وَاجْعَلْ فِي نَفْسِي نُورًا، وَأَعْظِمْ لِي نُورًا.
اې الله، زما په زړه کې رڼا، په ژبه کې رڼا، په اورېدلو کې رڼا، په ليد کې رڼا، له پاسه مې رڼا، له لاندې مې رڼا، ښي لوري ته مې رڼا، چپ لوري ته مې رڼا، مخ ته مې رڼا او شا ته مې رڼا واچوه. زما په نفس کې رڼا واچوه او زما لپاره رڼا لويه کړه.

"رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ⁠ ". [الْأَنْبِيَاءُ - 89].

اې زما ربه، ما يوازې مه پرېږده، او ته د وارثانو تر ټولو غوره يې. [الأنبياء - ۸۹].

"إِنَّمَآ أَشۡكُواْ بَثِّي وَحُزۡنِيٓ إِلَى ٱللَّهِ". [يُوسُفَ - 86].

زه خپله اندېښنه او غم يوازې الله ته وړاندې کوم. [يوسف - ۸۶].