تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين · Al-Anbiyaa · آیت 57

تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين

(ت 399هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
57 / 112
د کتاب ژبه
عربي
وَتَٱللَّهِ لَأَكِيدَنَّ أَصۡنَٰمَكُم بَعۡدَ أَن تُوَلُّواْ مُدۡبِرِينَ
"And by Allah, I have a plan for your idols - after ye go away and turn your backs"..
وَتَلَّاهِ لَءَکِيدَنَّ اَسْنَامَکُمْ بَعْدَ اَنْ تُوَلُّو مُدْبِرِينْ
{ وَلَقَدْ آتَيْنَآ إِبْرَاهِيمَ رُشْدَهُ مِن قَبْلُ } يعني النبوة { وَكُنَّا بِهِ عَالِمِينَ } أنه سيبلغ عن الله الرسالة { مَا هَـٰذِهِ ٱلتَّمَاثِيلُ } يعني الأصنام { ٱلَّتِيۤ أَنتُمْ لَهَا عَاكِفُونَ } مقيمون على عبادتها { قَالُوۤاْ أَجِئْتَنَا بِٱلْحَقِّ أَمْ أَنتَ مِنَ ٱللاَّعِبِينَ } يعني المستهزئين { ٱلَّذِي فطَرَهُنَّ } خلقهن { وَأَنَاْ عَلَىٰ ذٰلِكُمْ مِّنَ ٱلشَّاهِدِينَ } أنه ربكم { وَتَٱللَّهِ لأَكِيدَنَّ أَصْنَامَكُمْ... } الآية.
قال قتادة نرى أنه قال ذلك حيث لا يسمعون استدعاه قومه إلى عيد لهم فأبى وقال إني سقيم اعتل لهم بذلك ثم قال لما ولوا { وَتَٱللَّهِ لأَكِيدَنَّ أَصْنَامَكُمْ } الآية.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
'A'isha, the wife of the Apostle (ﷺ), said: When the Messenger of Allah (ﷺ) fell ill and his illness became serious, he asked permission from his wives to stay in my house during his illness. They gave him permission to do so. He stepped out (of'A'isha's apartment for prayer) supported by two persons. (He was so much weak) that his feet dragged on the ground and he was being supported by 'Abbas b. 'Abd al-Muttalib and another person. 'Ubaidullah said: I informed 'Abdullah (b. 'Abbas) about that which 'A'isha had said. 'Abdullah b. 'Abbas said: Do you know the man whose name 'A'isha did not mention? He said: No. Ibn 'Abbas said: It was 'Ali.

د نن ورځې دعاګانې

اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

ای الله، زما ربه! ماته توفیق راکړه چې ستا د هغه نعمت شکر وباسم چې ما او زما مور او پلار ته دې راکړی، او داسې نېک عمل وکړم چې ته ترې راضي شې؛ او په خپل رحمت مې په خپلو نېکو بندګانو کې شامل کړه.

ای الله! له تا په دنیا او آخرت کې بښنه، عافیت او سلامتي غواړم.

ای الله! له تا هدایت، تقوا، پاک لمني او بې نیازي غواړم.

ای الله! له تا ګټور علم، پاکه روزي او قبول شوی عمل غواړم.

ای الله! ماته بښنه وکړه، هدایت او روزي راکړه او عافیت راکړه. زه د قیامت په ورځ د درېدو د ځای له تنګوالي څخه په الله پناه غواړم.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنَ الْخَيْرِ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الشَّرِّ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَاذَ بِهِ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ وَأَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ كُلَّ قَضَاءٍ قَضَيْتَهُ لِي خَيْرًا.
اې الله، له تا ټول خير غواړم، نږدې او راتلونکی يې، هغه چې زه پرې پوهېږم او هغه چې نه پرې پوهېږم؛ او له ټولو شرونو ستا پناه غواړم، نږدې او راتلونکی يې، هغه چې زه پرې پوهېږم او هغه چې نه پرې پوهېږم. اې الله، له تا د هغه خير غوښتنه کوم چې ستا بنده او نبي يې له تا غوښتی، او له هغه شره ستا پناه غواړم چې ستا بنده او نبي ترې ستا پناه غوښتې. اې الله، له تا جنت او هغه وينا يا عمل غواړم چې هغه ته نږدې کوي، او له اور او هغه وينا يا عمله ستا پناه غواړم چې هغه ته نږدې کوي. له تا غواړم چې هره هغه پرېکړه چې زما لپاره دې کړې خير وګرځوې.

"رَبَّنَا لَا تَجۡعَلۡنَا مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ⁠ ". [الْأَعْرَافُ - 47].

اې زموږ ربه، موږ له ظالمانو خلکو سره مه يو ځای کوه. [الأعراف - ۴۷].