تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي · Al-Anbiyaa · آیت 102

تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي

(ت المحلي 864 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
102 / 112
د کتاب ژبه
عربي
لَا يَسۡمَعُونَ حَسِيسَهَاۖ وَهُمۡ فِي مَا ٱشۡتَهَتۡ أَنفُسُهُمۡ خَٰلِدُونَ
Not the slightest sound will they hear of Hell: what their souls desired, in that will they dwell.
لَا یَسْمَعُونَ هَسِيسَهَا وَهُمْ فِي مَ شْتَهَتْ اَنْفُسُهُمْ خَالِدُونْ
{ لاَ يَسْمَعُونَ حَسِيَسَهَا } صوتها { وَهُمْ فِي مَاٱشْتَهَتْ أَنفُسُهُمْ } من النعيم { خَٰلِدُونَ }.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Narrated Abu Mas`ud: When the verses of charity were revealed, we used to work as porters. A man came and distributed objects of charity in abundance. And they (the people) said, "He is showing off." And another man came and gave a Sa (a small measure of food grains); they said, "Allah is not in need of this small amount of charity." And then the Divine Inspiration came: "Those who criticize such of the believers who give in charity voluntarily and those who could not find to give in charity except what is available to them." (9.79).

د نن ورځې دعاګانې

اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.

اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.

اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.

اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.

اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.

اې الله، حق موږ ته حق وښيه او د پيروۍ توفيق يې راکړه، او باطل موږ ته باطل وښيه او د ځان ساتلو توفيق يې راکړه.

اې الله، زما نفس ته يې تقوا ورکړه او پاک يې کړه؛ ته تر ټولو غوره پاکوونکی يې، ته د هغه سرپرست او مولی يې.

اې الله، اې زموږ ربه، زموږ رڼا راته پوره کړه او موږ وبښه؛ بېشکه ته پر هر څه قادر يې.

اې الله، ايمان راباندې محبوب کړه او زموږ په زړونو کې يې ښکلی کړه؛ کفر، فسق او نافرماني راباندې بد وګڼه او موږ له سمه لار موندونکو څخه کړه.

اې الله، اې د زړونو اړوونکي، زموږ زړونه خپل اطاعت ته واړوه.

"رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ⁠". [النَّمْلِ - 19].

اې زما ربه، ما ته توفيق راکړه چې ستا د هغو نعمتونو شکر وباسم چې پر ما او زما پر مور او پلار دې کړي، او داسې نېک عمل وکړم چې ته پرې راضي يې، او په خپل رحمت مې له خپلو نېکو بندګانو سره داخل کړه. [النمل - ۱۹].

اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ وَرَبَّ الْأَرْضِ وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، رَبَّنَا وَرَبَّ كُلِّ شَيْءٍ، فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى وَمُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْفُرْقَانِ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْءٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ، اللَّهُمَّ أَنْتَ الْأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْءٌ، اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَأَغْنِنَا مِنَ الْفَقْرِ.
اې الله، د آسمانونو ربه، د ځمکې ربه او د لوی عرش ربه، زموږ ربه او د هر څه ربه، د دانې او زړي څيروونکي، د تورات، انجيل او فرقان نازلوونکي، زه د هر هغه شي له شره ستا پناه غواړم چې واک يې ستا په لاس کې دی. اې الله، ته لومړی يې، له تا مخکې هېڅ نشته؛ ته وروستی يې، له تا وروسته هېڅ نشته؛ ته لوړ څرګند يې، له تا پورته هېڅ نشته؛ ته پټ يې، له تا پرته نږدې بل هېڅ نشته. زموږ پور ادا کړه او موږ له بېوزلۍ بې نيازه کړه.