تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي · Al-Anbiyaa · آیت 110

تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي

(ت المحلي 864 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
110 / 112
د کتاب ژبه
عربي
إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ وَيَعۡلَمُ مَا تَكۡتُمُونَ
"It is He Who knows what is open in speech and what ye hide (in your hearts).
اِنَّهُو یَعْلَمُ لْجَهْرَ مِنَ لْقَوْلِ وَیَعْلَمُ مَا تَکْتُمُونْ
{ إِنَّهُ } تعالى { يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ مِنَ ٱلْقَوْلِ } والفعل منكم ومن غيركم { وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُونَ } أَنتم وغيركم من السرّ.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
This hadith has been narrated by Zuhri with the same chain of trans- mitters.
Narrated `Aisha: Once Allah's Messenger (ﷺ) entered upon me and he was in a very happy mood and said, "O `Aisha: Don't you know that Mujazziz Al-Mudliji entered and saw Usama and Zaid with a velvet covering on them and their heads were covered while their feet were uncovered. He said, 'These feet belong to each other.'

د نن ورځې دعاګانې
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ، وَالْهَرَمِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ، اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ، وَمِنْ قَلْبٍ لَا يَخْشَعُ، وَمِنْ نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ، وَمِنْ دَعْوَةٍ لَا يُسْتَجَابُ لَهَا.
اې الله، له بې وسۍ، سستۍ، بزدلۍ، بخل، زړښت او د قبر له عذابه ستا پناه غواړم. اې الله، زما نفس ته يې تقوا ورکړه او پاک يې کړه؛ ته تر ټولو غوره پاکوونکی يې، ته د هغه سرپرست او مولی يې. اې الله، له هغه علمه چې ګټه نه لري، له هغه زړه چې عاجزي نه کوي، له هغه نفسه چې نه مړېږي، او له هغې دعا چې نه قبلېږي، ستا پناه غواړم.

"رَبِّ ٱنصُرۡنِي عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُفۡسِدِينَ⁠". [الْعَنْكَبُوتِ - 30].

"رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ⁠". [الشُّعَرَاءِ - 169].

اې زما ربه، د فساد کوونکي قوم پر وړاندې مرسته راسره وکړه. [العنكبوت - ۳۰].

اې زما ربه، ما او زما کورنۍ د دوی له کړنو څخه وژغوره. [الشعراء - ۱۶۹].

اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.

اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.

اې الله، زموږ په ټولو چارو کې پايله ښه کړه او د دنيا له رسوايۍ او د آخرت له عذابه مو وساته.

اې الله، اې زموږ ربه، د دوزخ عذاب له موږ لرې کړه؛ بېشکه د هغه عذاب پرله پسې دی.

اې الله، اې زموږ ربه، موږ ايمان راوړی، نو زموږ ګناهونه راوبښه او د اور له عذابه مو وساته.

اې الله، له تا جنت غواړم او له اوره ستا پناه غواړم.

اې الله، اې زموږ ربه، هغه څه راکړه چې د خپلو رسولانو له لارې دې راسره ژمنه کړې او د قيامت په ورځ مو مه رسوا کوه؛ بېشکه ته ژمنه نه ماتوې.