تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي · Al-Anbiyaa · آیت 44

تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي

(ت المحلي 864 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
44 / 112
د کتاب ژبه
عربي
بَلۡ مَتَّعۡنَا هَٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمۡ حَتَّىٰ طَالَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡعُمُرُۗ أَفَلَا يَرَوۡنَ أَنَّا نَأۡتِي ٱلۡأَرۡضَ نَنقُصُهَا مِنۡ أَطۡرَافِهَآۚ أَفَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ
Nay, We gave the good things of this life to these men and their fathers until the period grew long for them; See they not that We gradually reduce the land (in their control) from its outlying borders? Is it then they who will win?
بَلْ مَتَّعْنَا هَاءُلَاءِ وَآبَاءَهُمْ هَتَّا تَالَ عَلَیْهِمُ لْعُمُرُ اَفَلَا یَرَوْنَ اَنَّا نَءْتِ لْءَرْدَ نَنْقُسُهَا مِنْ اَتْرَافِهَا اَفَهُمُ لْغَالِبُونْ
{ بَلْ مَتَّعْنَا هَٰؤُلآءِ وَءَابآءَهُمْ } بما أنعمنا عليهم { حَتَّىٰ طَالَ عَلَيْهِمُ ٱلْعُمُرُ } فاغترّوا بذلك { أَفَلاَ يَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِى ٱلأَْضَ } نقصد أرضهم { نَنقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا } بالفتح على النبي صلى الله عليه وسلم { أَفَهُمُ ٱلْغَٰلِبُونَ }؟لا، بل النبي صلى الله عليه وسلم وأصحابه.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Narrated `Umar bin Al-Khattab: I gave a horse to be used in Allah's Cause, but later on I saw it being sold. I asked the Prophet (ﷺ) whether I could buy it. He said, "Don't buy it and don't take back your gift of charity."
Sahih al-Bukhari

Reference : Sahih al-Bukhari 2970 In-book reference : Book 56, Hadith 179 USC-MSA web (English) reference : Vol. 4, Book 52, Hadith 214 (deprecated numbering scheme)

حدیث او سرچینه یې ولولئ
Abu Huraira reported: The Messenger of Allah (ﷺ) said: There is for every apostle a prayer, and I intend (if Allah so willed) that I would reserve my prayer for the intercession of my Ummah on the Day of Resurrection.

د نن ورځې دعاګانې

"رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنۡ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَٰطِينِ⁠ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحۡضُرُونِ⁠ ". [الْمُؤْمِنُونَ - 97-98].

اې زما ربه، د شيطانانو له وسوسو ستا پناه غواړم، او اې زما ربه، له دې چې هغوی ماته حاضر شي هم ستا پناه غواړم. [المؤمنون - ۹۷-۹۸].

"إِنَّمَآ أَشۡكُواْ بَثِّي وَحُزۡنِيٓ إِلَى ٱللَّهِ". [يُوسُفَ - 86].

زه خپله اندېښنه او غم يوازې الله ته وړاندې کوم. [يوسف - ۸۶].

اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي فِي قَلْبِي نُورًا، وَفِي لِسَانِي نُورًا، وَفِي سَمْعِي نُورًا، وَفِي بَصَرِي نُورًا، وَمِنْ فَوْقِي نُورًا، وَمِنْ تَحْتِي نُورًا، وَعَنْ يَمِينِي نُورًا، وَعَنْ شِمَالِي نُورًا، وَمِنْ بَيْنِ يَدَيَّ نُورًا، وَمِنْ خَلْفِي نُورًا، وَاجْعَلْ فِي نَفْسِي نُورًا، وَأَعْظِمْ لِي نُورًا.
اې الله، زما په زړه کې رڼا، په ژبه کې رڼا، په اورېدلو کې رڼا، په ليد کې رڼا، له پاسه مې رڼا، له لاندې مې رڼا، ښي لوري ته مې رڼا، چپ لوري ته مې رڼا، مخ ته مې رڼا او شا ته مې رڼا واچوه. زما په نفس کې رڼا واچوه او زما لپاره رڼا لويه کړه.