تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي · Al-Anbiyaa · آیت 63

تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي

(ت المحلي 864 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
63 / 112
د کتاب ژبه
عربي
قَالَ بَلۡ فَعَلَهُۥ كَبِيرُهُمۡ هَٰذَا فَسۡـَٔلُوهُمۡ إِن كَانُواْ يَنطِقُونَ
He said: "Nay, this was done by - this is their biggest one! ask them, if they can speak intelligently!"
قَالَ بَلْ فَعَلَهُو کَبِيرُهُمْ هَازَا فَسْءَلُوهُمْ اِنْ کَانُو یَنْتِقُونْ
{ قَالَ } ساكتاً عن فعله { بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَٰذَا فَاسْئَلُوهُمْ } عن فاعله { إِن كَانُواْ يِنْطِقُونَ } فيه تقديم جواب الشرط، وفيما قبله تعريض لهم بأن الصنم المعلوم عجزه عن الفعل لا يكون إلٰهاً.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Abu Huraira (Allah be pleased with him) reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: He who kept a dog would lose out of his deeds equal to one qirat every day. except (one kept) for watching the field or herd.
Narrated Anas bin Malik: When the cup of Allah's Messenger (ﷺ) got broken, he fixed it with a silver wire at the crack. (The subnarrator, `Asim said, "I saw the cup and drank (water) in it.")

د نن ورځې دعاګانې

اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.

اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.

اې الله، زموږ په ټولو چارو کې پايله ښه کړه او د دنيا له رسوايۍ او د آخرت له عذابه مو وساته.

اې الله، اې زموږ ربه، د دوزخ عذاب له موږ لرې کړه؛ بېشکه د هغه عذاب پرله پسې دی.

اې الله، اې زموږ ربه، موږ ايمان راوړی، نو زموږ ګناهونه راوبښه او د اور له عذابه مو وساته.

اې الله، له تا جنت غواړم او له اوره ستا پناه غواړم.

اې الله، اې زموږ ربه، هغه څه راکړه چې د خپلو رسولانو له لارې دې راسره ژمنه کړې او د قيامت په ورځ مو مه رسوا کوه؛ بېشکه ته ژمنه نه ماتوې.

"فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ أَنتَ وَلِيِّۦ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۖ تَوَفَّنِي مُسۡلِمٗا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ⁠". [يُوسُفَ - 101].

اې د آسمانونو او ځمکې پيداکوونکي، ته په دنيا او آخرت کې زما سرپرست يې؛ ما مسلمان وفات کړه او له نېکانو سره مې يو ځای کړه. [يوسف - ۱۰۱].

اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ، وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ وَبِكَ خَاصَمْتُ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِعِزَّتِكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْ تُضِلَّنِي، أَنْتَ الْحَيُّ الَّذِي لَا يَمُوتُ وَالْجِنُّ وَالْإِنْسُ يَمُوتُونَ.
اې الله، ستا حکم ته تسليم شوم، پر تا مې ايمان راوړ، پر تا مې توکل وکړ، تا ته مې رجوع وکړه او ستا په مرسته مې مخاصمه وکړه. اې الله، ستا په عزت پناه غواړم، له تا پرته بل د عبادت وړ نشته، چې ما بې لارې نه کړې. ته هغه ژوندی ذات يې چې نه مړ کېږي، او پيريان او انسانان مري.