تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي · Al-Anbiyaa · آیت 70

تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي

(ت المحلي 864 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
70 / 112
د کتاب ژبه
عربي
وَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدٗا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَخۡسَرِينَ
Then they sought a stratagem against him: but We made them the ones that lost most!
وَاَرَادُو بِهِي کَیْدَنْ فَجَعَلْنَاهُمُ لْءَخْسَرِينْ
{ وَأَرَادُواْ بِهِ كَيْداً } وهو التحريق { فَجَعَلْنَٰهُمُ ٱلأَخْسَرِينَ } في مرادهم.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Narrated Abu Huraira: The Prophet (ﷺ) said, "Avoid the seven great destructive sins." The people enquire, "O Allah's Messenger (ﷺ)! What are they? "He said, "To join others in worship along with Allah, to practice sorcery, to kill the life which Allah has forbidden except for a just cause, (according to Islamic law), to eat up Riba (usury), to eat up an orphan's wealth, to give back to the enemy and fleeing from the battlefield at the time of fighting, and to accuse, chaste women, who never even think of anything touching chastity and are good believers.

د نن ورځې دعاګانې

"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ⁠". [هُودٍ - 56].

ما پر الله توکل کړی، چې زما رب او ستاسو رب دی؛ هېڅ خوځنده نشته مګر دا چې هغه يې واک په لاس کې لري. بېشکه زما رب پر نېغه لار دی. [هود - ۵۶].

اللَّهُمَّ رَبَّ جَبْرَائِيلَ وَمِيكَائِيلَ وَإِسْرَافِيلَ، فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ عَٰلِمَ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ أَنتَ تَحۡكُمُ بَيۡنَ عِبَادِكَ فِي مَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ، اهْدِنِي لِمَا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ، إِنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ.
اې الله، د جبريل، ميکائيل او اسرافيل ربه، د آسمانونو او ځمکې پيداکوونکي، پر پټو او ښکاره وو پوه، ته د خپلو بندګانو ترمنځ په هغو چارو کې پرېکړه کوې چې دوی پکې اختلاف کاوه. په خپل اذن د هغه حق په اړه ماته لارښوونه وکړه چې اختلاف پکې شوی؛ بېشکه ته چې چا ته وغواړې نېغې لارې ته يې رهبري کوې.

"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي⁠ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي⁠ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي⁠ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي⁠ ". [طه - 25-28].

اې زما ربه، زما سينه راته پراخه کړه، زما کار راته اسانه کړه او زما د ژبې غوټه پرانېزه، څو زما خبره وپوهېږي. [طه - ۲۵-۲۸].