كتاب نزهة القلوب/ أبى بكر السجستاني · Al-Anbiyaa · آیت 28

كتاب نزهة القلوب/ أبى بكر السجستاني

(ت 330هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
28 / 112
د کتاب ژبه
عربي
يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡ وَلَا يَشۡفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ٱرۡتَضَىٰ وَهُم مِّنۡ خَشۡيَتِهِۦ مُشۡفِقُونَ
He knows what is before them, and what is behind them, and they offer no intercession except for those who are acceptable, and they stand in awe and reverence of His (Glory).
یَعْلَمُ مَا بَیْنَ اَیْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا یَشْفَعُونَ اِلَّا لِمَنِ رْتَدَا وَهُمْ مِنْ خَشْیَتِهِي مُشْفِقُونْ
{ مُشْفِقُونَ }: خائفون.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Jabir b. 'Abdullah reported that A'isha (Allah be pleased with her) entered into the state of Ihram (separately) for 'Umra while the Prophet (ﷺ) was performing Hajj. The rest of the hadith is the same, but with this addition: The Messenger of Allah (ﷺ) was a person of gentle disposition, so when she (A'Isha) wished for a thing, he accepted it (provided it did not contravene the teachings of Islam). So he (in pursuance of her desire for a separate lhram for Umra) sent her with 'Abd al-Rahman b. Abu Bakr and she put on Ihram for 'Umra at al-Tan'im. Matar and Abu Zubair (the two narrators amongst the chain of transmitters) said: Whenever 'A'isha performed Hajj she did as she had done along with Allah's Apostle (ﷺ).

د نن ورځې دعاګانې

"رَبَّنَا لَا تَجۡعَلۡنَا فِتۡنَةٗ لِّلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ⁠ وَنَجِّنَا بِرَحۡمَتِكَ مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ⁠ ". [يُونُسُ - 85-86].

اې زموږ ربه، موږ د ظالم قوم لپاره فتنه مه ګرځوه او په خپل رحمت موږ له کافر قوم څخه وژغوره. [يونس - ۸۵-۸۶].

اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ وَرَبَّ الْأَرْضِ وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، رَبَّنَا وَرَبَّ كُلِّ شَيْءٍ، فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى وَمُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْفُرْقَانِ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْءٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ، اللَّهُمَّ أَنْتَ الْأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْءٌ، اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَأَغْنِنَا مِنَ الْفَقْرِ.
اې الله، د آسمانونو ربه، د ځمکې ربه او د لوی عرش ربه، زموږ ربه او د هر څه ربه، د دانې او زړي څيروونکي، د تورات، انجيل او فرقان نازلوونکي، زه د هر هغه شي له شره ستا پناه غواړم چې واک يې ستا په لاس کې دی. اې الله، ته لومړی يې، له تا مخکې هېڅ نشته؛ ته وروستی يې، له تا وروسته هېڅ نشته؛ ته لوړ څرګند يې، له تا پورته هېڅ نشته؛ ته پټ يې، له تا پرته نږدې بل هېڅ نشته. زموږ پور ادا کړه او موږ له بېوزلۍ بې نيازه کړه.

"وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيۡءٍ عِلۡمًاۚ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلۡنَاۚ رَبَّنَا ٱفۡتَحۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَ قَوۡمِنَا بِٱلۡحَقِّ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡفَٰتِحِينَ⁠". [الْأَعْرَافِ - 89].

زموږ رب په خپل علم سره هر څه رانغښتي، پر الله مو توکل کړی. اې زموږ ربه، زموږ او زموږ د قوم ترمنځ په حقه پرېکړه وکړه، او ته تر ټولو غوره پرېکړه کوونکی يې. [الأعراف - ۸۹].