Tafsir al-Jalalayn · Al-Anbiyaa · آیت 86

Tafsir al-Jalalayn

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
86 / 112
د کتاب ژبه
انګلیسي
وَأَدۡخَلۡنَٰهُمۡ فِي رَحۡمَتِنَآۖ إِنَّهُم مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
We admitted them to Our mercy: for they were of the righteous ones.
وَاَدْخَلْنَاهُمْ فِي رَهْمَتِنَا اِنَّهُمْ مِنَ سَّالِهِينْ
And We admitted them into Our mercy through granting them prophethood. Indeed they were among the worthy of it. Dhū’l-Kifl was so called because he undertook takaffala to fast every day and stay up every night in prayer and to pass judgement between people without succumbing to anger and fulfilled this undertaking. It is also said however that he was not a prophet.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Narrated Rabi`a bin Abi `Abdur-Rahman: I heard Anas bin Malik describing the Prophet (ﷺ) saying, "He was of medium height amongst the people, neither tall nor short; he had a rosy color, neither absolutely white nor deep brown; his hair was neither completely curly nor quite lank. Divine Inspiration was revealed to him when he was forty years old. He stayed ten years in Mecca receiving the Divine Inspiration, and stayed in Medina for ten more years. When he expired, he had scarcely twenty white hairs in his head and beard." Rabi`a said, "I saw some of his hairs and it was red. When I asked about that, I was told that it turned red because of scent. "

د نن ورځې دعاګانې

"حَسۡبِيَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ⁠ ". [التَّوْبَةُ - 129].

الله ماته بس دی، له هغه پرته بل د عبادت وړ نشته، پر هغه مې توکل کړی او هغه د لوی عرش رب دی. [التوبة - ۱۲۹].

اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.

اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.

اې الله، زموږ په ټولو چارو کې پايله ښه کړه او د دنيا له رسوايۍ او د آخرت له عذابه مو وساته.

اې الله، اې زموږ ربه، د دوزخ عذاب له موږ لرې کړه؛ بېشکه د هغه عذاب پرله پسې دی.

اې الله، اې زموږ ربه، موږ ايمان راوړی، نو زموږ ګناهونه راوبښه او د اور له عذابه مو وساته.

اې الله، له تا جنت غواړم او له اوره ستا پناه غواړم.

اې الله، اې زموږ ربه، هغه څه راکړه چې د خپلو رسولانو له لارې دې راسره ژمنه کړې او د قيامت په ورځ مو مه رسوا کوه؛ بېشکه ته ژمنه نه ماتوې.

اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ، وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ وَبِكَ خَاصَمْتُ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِعِزَّتِكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْ تُضِلَّنِي، أَنْتَ الْحَيُّ الَّذِي لَا يَمُوتُ وَالْجِنُّ وَالْإِنْسُ يَمُوتُونَ.
اې الله، ستا حکم ته تسليم شوم، پر تا مې ايمان راوړ، پر تا مې توکل وکړ، تا ته مې رجوع وکړه او ستا په مرسته مې مخاصمه وکړه. اې الله، ستا په عزت پناه غواړم، له تا پرته بل د عبادت وړ نشته، چې ما بې لارې نه کړې. ته هغه ژوندی ذات يې چې نه مړ کېږي، او پيريان او انسانان مري.