Tanwîr al-Miqbâs min Tafsîr Ibn ‘Abbâs · Al-Anbiyaa · آیت 110

Tanwîr al-Miqbâs min Tafsîr Ibn ‘Abbâs

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
110 / 112
د کتاب ژبه
انګلیسي
إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ وَيَعۡلَمُ مَا تَكۡتُمُونَ
"It is He Who knows what is open in speech and what ye hide (in your hearts).
اِنَّهُو یَعْلَمُ لْجَهْرَ مِنَ لْقَوْلِ وَیَعْلَمُ مَا تَکْتُمُونْ
(Lo! He knoweth that which is said) and done (openly, and that which ye conceal) of words and deeds, just as He knows the time of your chastisement.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Narrated `Abdullah: When the Prophet (ﷺ) entered Mecca on the day of the Conquest, there were 360 idols around the Ka`ba. The Prophet (ﷺ) started striking them with a stick he had in his hand and was saying, "Truth has come and Falsehood will neither start nor will it reappear.
Sahih al-Bukhari

Reference : Sahih al-Bukhari 4287 In-book reference : Book 64, Hadith 320 USC-MSA web (English) reference : Vol. 5, Book 59, Hadith 583 (deprecated numbering scheme)

حدیث او سرچینه یې ولولئ
Narrated Jundub: Once the Prophet (ﷺ) fell ill and did not offer the night prayer (Tahajjud prayer) for a night or two. A woman (the wife of Abu Lahab) came to him and said, "O Muhammad ! I do not see but that your Satan has left you." Then Allah revealed (Surat-Ad-Duha): 'By the fore-noon, and by the night when it darkens (or is still); Your Lord has not forsaken you, nor hated you.' (93)

د نن ورځې دعاګانې

"رَبَّنَا ظَلَمۡنَآ أَنفُسَنَا وَإِن لَّمۡ تَغۡفِرۡ لَنَا وَتَرۡحَمۡنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ⁠ ". [الْأَعْرَافُ - 23].

اې زموږ ربه، موږ پر ځانونو ظلم کړی، که ته موږ ونه بښې او رحم راباندې ونه کړې، نو خامخا به له زيانمنو څخه شو. [الأعراف - ۲۳].

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ، وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ، لَا أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ، أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ.
اې الله، ستا په رضا ستا له غضبه او ستا په عافيت ستا له سزا څخه پناه غواړم، او له تا څخه ستا پناه غواړم. زه ستا بشپړه ستاينه نه شم شمېرلی؛ ته هماغسې يې لکه څنګه چې دې خپله ستاينه کړې ده.

"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].

"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ⁠". [الْقَصَصِ - 17].

"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ⁠". [الْقَصَصِ - 24].

"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي⁠ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي⁠ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي⁠ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي⁠". [طه - 25-28].

اې زما ربه، ما پر خپل ځان ظلم کړی، نو ما وبښه. [القصص - ۱۶].

اې زما ربه، د هغه نعمت په سبب چې تا پر ما کړی، زه به هيڅکله د مجرمانو ملاتړ نه کوم. [القصص - ۱۷].

اې زما ربه، هر هغه خير ته اړ يم چې ته يې ماته رانازل کړې. [القصص - ۲۴].

اې زما ربه، زما سينه راته پراخه کړه (۲۵)، زما کار راته اسانه کړه (۲۶)، او زما د ژبې غوټه پرانېزه (۲۷)، څو زما خبره وپوهېږي (۲۸). [طه - ۲۵-۲۸].