معالم التنزيل/ البغوي · Yunus · آيت 65
معالم التنزيل/ البغوي
(ت 516 هـ)
(ت 516 هـ)
اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
اي الله! اي منهنجا رب! مون کي توفيق ڏي ته تنهنجي ان نعمت جو شڪر ڪريان جيڪا تو مون تي ۽ منهنجي ماءُ پيءُ تي ڪئي، ۽ اهڙو نيڪ عمل ڪريان جنهن سان تون راضي ٿين، ۽ پنهنجي رحمت سان مون کي پنهنجن نيڪ ٻانهن ۾ داخل ڪر.
اي الله! مان تو کان دنيا ۽ آخرت ۾ معافي، عافيت ۽ سلامتي گهران ٿو.
اي الله! مان تو کان هدايت، پرهيزگاري، پاڪدامني ۽ بي نيازي گهران ٿو.
اي الله! مان تو کان نفعو ڏيندڙ علم، پاڪ روزي ۽ قبول ٿيل عمل گهران ٿو.
اي الله! مون کي بخش، هدايت ڏي، روزي ڏي ۽ عافيت ڏي. مان قيامت جي ڏينهن بيهڻ واري هنڌ جي تنگي کان الله جي پناهه گهران ٿو.
"وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيۡءٍ عِلۡمًاۚ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلۡنَاۚ رَبَّنَا ٱفۡتَحۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَ قَوۡمِنَا بِٱلۡحَقِّ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡفَٰتِحِينَ٨٩". [الْأَعْرَافِ - 89].
اسان جي رب جو علم هر شيءِ تي وسيع آهي؛ اسان الله تي ڀروسو ڪيو. اي اسان جا رب! اسان جي ۽ اسان جي قوم جي وچ ۾ حق سان فيصلو ڪر ۽ تون سڀ کان بهتر فيصلو ڪندڙ آهين. [الأعراف - ۸۹].
"رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ١٩١ رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ١٩٢ رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ١٩٣ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ١٩٤ ". [آلُ عِمْرَانَ - 191-194].
اي اسان جا رب! تو هي سڀ بي مقصد پيدا نه ڪيو آهي؛ تون پاڪ آهين، سو اسان کي باهه جي عذاب کان بچاءِ. اي اسان جا رب! جنهن کي تون باهه ۾ داخل ڪرين تنهن کي بيشڪ رسوا ڪيو اٿيئي، ۽ ظالمن جا ڪي مددگار ناهن. اي اسان جا رب! اسان هڪ سڏيندڙ کي ٻڌو جيڪو ايمان ڏانهن سڏي رهيو هو ته پنهنجي رب تي ايمان آڻيو، سو اسان ايمان آندو. اي اسان جا رب! اسان جا گناهه بخش، اسان جون برايون اسان کان پري ڪر ۽ اسان کي نيڪن سان گڏ وفات ڏي. اي اسان جا رب! جيڪو تو پنهنجن رسولن ذريعي اسان سان وعدو ڪيو سو اسان کي عطا ڪر ۽ قيامت جي ڏينهن اسان کي رسوا نه ڪر؛ بيشڪ تون وعدو نٿو ٽوڙين. [آل عمران - ۱۹۱–۱۹۴].
توهان جا روزاني اذڪار، انٽرنيٽ کان سواءِ. مفت.
Android · iPhone · iPad
قال سعيد بن المسيب: إنّ العزّةَ للّهِ جميعاً يعني: أن الله يعزّ من يشاء، كما قال في آية أخرى:{ وَلِلَّهِ ٱلْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ } [المنافقون: 8]، وعزة الرسول والمؤمنين بالله فهي كلها لله.
{ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ }.
{ أَلاۤ إِنَّ لِلَّهِ مَن فِي ٱلسَّمَاوَات وَمَنْ فِي ٱلأَرْضِ وَمَا يَتَّبِعُ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ شُرَكَآءَ } ، هو استفهام معناه: وأيّ شيء يتّبع الذين يدعون من دون الله شركاء؟
وقيل: وما يتبعون حقيقة، لأنهم يعبدونها على ظن أنهم شركاء فيشفعون لنا، وليس على ما يظنون، { إِن يَتَّبِعُونَ إِلاَّ ٱلظَّنَّ } ، يظنون أنها تُقرّبهم إلى الله تعالى، { وَإِنْ هُمْ إِلاَّ يَخْرُصُونَ } ، يكذبون.
{ هُوَ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلْلَّيْلَ لِتَسْكُنُواْ فِيهِ وَٱلنَّهَارَ مُبْصِراً } ، مضيئاً يُبصر فيه، كقولهم: ليل نائم وعيشة راضيةُ. قال قُطرب: تقول العرب: أظلم الليل وأضاء النهار وأبصر، أي: صار ذا ظلمة وضياء وبصر، { إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَسْمَعُونَ } ، سمعَ الاعتبار أنه مما لا يقدر عليه إلاّ عالم قادر.
{ قَالُواْ } ، يعني: المشركين، { ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَداً } ، وهو قولهم الملائكة بنات الله، { سُبْحَانَهُ هُوَ ٱلْغَنِيُّ } ، عن خلقه، { لَهُ مَا فِي ٱلسَّمَاوَات وَمَا فِي ٱلأَرْضِ } ، عبيداً وملكاً، { إِنْ عِندَكُمْ } ، ما عندكم، { مِّن سُلْطَانٍ } ، حجة وبرهان، و«من» صلة { بِهَـٰذَآ أَتقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ }.
{ قُلْ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ لاَ يُفْلِحُونَ } ، لا ينجون، وقيل: لا يبقون في الدنيا، ولكن.