معالم التنزيل/ البغوي · Taa-Haa · آيت 56
معالم التنزيل/ البغوي
(ت 516 هـ)
(ت 516 هـ)
اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
اي الله! اي منهنجا رب! مون کي توفيق ڏي ته تنهنجي ان نعمت جو شڪر ڪريان جيڪا تو مون تي ۽ منهنجي ماءُ پيءُ تي ڪئي، ۽ اهڙو نيڪ عمل ڪريان جنهن سان تون راضي ٿين، ۽ پنهنجي رحمت سان مون کي پنهنجن نيڪ ٻانهن ۾ داخل ڪر.
اي الله! مان تو کان دنيا ۽ آخرت ۾ معافي، عافيت ۽ سلامتي گهران ٿو.
اي الله! مان تو کان هدايت، پرهيزگاري، پاڪدامني ۽ بي نيازي گهران ٿو.
اي الله! مان تو کان نفعو ڏيندڙ علم، پاڪ روزي ۽ قبول ٿيل عمل گهران ٿو.
اي الله! مون کي بخش، هدايت ڏي، روزي ڏي ۽ عافيت ڏي. مان قيامت جي ڏينهن بيهڻ واري هنڌ جي تنگي کان الله جي پناهه گهران ٿو.
"رَبَّنَا ظَلَمۡنَآ أَنفُسَنَا وَإِن لَّمۡ تَغۡفِرۡ لَنَا وَتَرۡحَمۡنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ٢٣ ". [الْأَعْرَافُ - 23].
اي اسان جا رب! اسان پاڻ تي ظلم ڪيو آهي، ۽ جيڪڏهن تون اسان کي نه بخشيندين ۽ اسان تي رحم نه ڪندين ته اسان ضرور نقصان وارن مان ٿينداسين. [الأعراف - ۲۳].
"لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ٨٧". [الْأَنْبِيَاءِ - 87].
تو کان سواءِ ڪو به عبادت جو لائق ناهي، تون پاڪ آهين، بيشڪ مان ظالمن مان هوس. [الأنبياء - ۸۷].
توهان جا روزاني اذڪار، انٽرنيٽ کان سواءِ. مفت.
Android · iPhone · iPad
{ قَالَ } ، يعني فرعون { أََجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ أَرْضِنَا } ، يعنى: مصر، { بِسِحْرِكَ يَٰمُوسَىٰ } ، أي أتريد أن تغلب على ديارنا فيكون لك الملك وتخرجنا منها.
{ فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِّثْلِهِ فَٱجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِداً } ، أي: فاضرب بيننا أجلاً وميقاتاً، { لاَّ نُخْلِفُهُ } ، قرأ أبو جعفر { لا نخلفْه } بجزمٍ، لا نجاوزه، { نَحْنُ وَلاَ أَنتَ مَكَاناً سُوًى } ، قرأ ابن عامر وعاصم وحمزة ويعقوب: { سُوىً } بضم السين، وقرأ الآخرون بكسرها، وهما لغتان مثل عُدَىٰ وعَدَىٰ وطُوَىً وطَوَى.
قال مقاتل وقتادة: مكاناً عدلاً بيننا وبينك.
وعن ابن عباس: نَصَفاً، ومعناه: تستوي مسافة الفريقين إليه.
قال مجاهد: منصفاً. وقال الكلبي: يعني سوى هذا المكان.
{ قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ ٱلزِّينَةِ } ، قال مجاهد، وقتادة، ومقاتل، والسدي: كان يوم عيد لهم يتزينون فيه، ويجتمعون في كل سنة. وقيل: هو يوم النيروز.
وقال ابن عباس وسعيد بن جبير: يوم عاشوراء.
{ وَأَن يُحْشَرَ ٱلنَّاسُ ضُحًى } ، أي: وقت الضحوة نهاراً جهاراً، ليكون أبعد من الريبة.