معالم التنزيل/ البغوي · As-Saaffaat · آيت 110
معالم التنزيل/ البغوي
(ت 516 هـ)
(ت 516 هـ)
اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
اي الله! اي منهنجا رب! مون کي توفيق ڏي ته تنهنجي ان نعمت جو شڪر ڪريان جيڪا تو مون تي ۽ منهنجي ماءُ پيءُ تي ڪئي، ۽ اهڙو نيڪ عمل ڪريان جنهن سان تون راضي ٿين، ۽ پنهنجي رحمت سان مون کي پنهنجن نيڪ ٻانهن ۾ داخل ڪر.
اي الله! مان تو کان دنيا ۽ آخرت ۾ معافي، عافيت ۽ سلامتي گهران ٿو.
اي الله! مان تو کان هدايت، پرهيزگاري، پاڪدامني ۽ بي نيازي گهران ٿو.
اي الله! مان تو کان نفعو ڏيندڙ علم، پاڪ روزي ۽ قبول ٿيل عمل گهران ٿو.
اي الله! مون کي بخش، هدايت ڏي، روزي ڏي ۽ عافيت ڏي. مان قيامت جي ڏينهن بيهڻ واري هنڌ جي تنگي کان الله جي پناهه گهران ٿو.
"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].
"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ١٧". [الْقَصَصِ - 17].
"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ٢٤". [الْقَصَصِ - 24].
"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي٢٥ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي٢٦ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي٢٧ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي٢٨". [طه - 25-28].
اي منهنجا رب! بيشڪ مون پنهنجي نفس تي ظلم ڪيو، سو مون کي بخش. [القصص - ۱۶].
اي منهنجا رب! جيئن تو مون تي نعمت ڪئي، تيئن مان ڏوهارين جو ڪڏهن به مددگار نه ٿيندس. [القصص - ۱۷].
اي منهنجا رب! جيڪو خير تون مون ڏانهن نازل ڪرين تنهن جو مان محتاج آهيان. [القصص - ۲۴].
اي منهنجا رب! منهنجو سينو کولي ڏي، منهنجو ڪم آسان ڪر ۽ منهنجي زبان جي ڳنڍ کولي ڇڏ ته جيئن اهي منهنجي ڳالهه سمجهن. [طه - ۲۵–۲۸].
توهان جا روزاني اذڪار، انٽرنيٽ کان سواءِ. مفت.
Android · iPhone · iPad
{ سَلَـٰمٌ عَلَىٰ إِبْرَٰهِيمَ * كَذَلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ * إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ * وَبَشَّرْنَـٰهُ بِإِسْحَـٰقَ نَبِيّاً مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ } ، فمن جعل الذبيح إسماعيل قال: بشره بعد هذه القصة بإسحاق نبياً جزاءً لطاعته، ومن جعل الذبيح إسحاق قال: بُشِّرَ إبراهيم بنبوة إسحاق. رواه عكرمة عن ابن عباس. قال: بشر به مرتين حين ولد وحين نبئ.
{ وَبَـٰرَكْنَا عَلَيْهِ } ، يعني: على إبراهيم في أولاده، { وَعَلَىٰ إِسْحَـٰقَ } ، بكون أكثر الأنبياء من نسله، { وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ } ، أي: مؤمن، { وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ } ، أي: كافر، { مُبِينٌ } ،ظاهر.
قوله تعالى: { وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ } ، أنعمنا عليهما بالنبوة.
{ وَنَجَّيْنَـٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا } ، بني إسرائيل، { مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ } ، أي: الغم العظيم وهو الذي كانوا فيه من استعباد فرعون إيّاهم. وقيل: من الغرق.
{ وَنَصَرْنَـٰهُمْ } ، يعني: موسى وهارون وقومهما، { فَكَانُواْ هُمُ ٱلْغَـٰلِبُينَ } ، على القبط.
{ وَءَاتَيْنَـٰهُمَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ } , أي: المستنير وهو التوراة.
{ وَهَدَيْنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ * وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلأَخِرِينَ * سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ * إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ * إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ }.