معالم التنزيل/ البغوي · Al-Waaqia · آيت 43
معالم التنزيل/ البغوي
(ت 516 هـ)
(ت 516 هـ)
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
اي الله! اسان کي حق، حق ڪري ڏيکار ۽ ان جي پيروي ڪرڻ جي توفيق ڏي؛ ۽ باطل، باطل ڪري ڏيکار ۽ ان کان بچڻ جي توفيق ڏي.
اي الله! منهنجي نفس کي تقويٰ عطا ڪر ۽ ان کي پاڪ ڪر؛ تون ان کي پاڪ ڪرڻ وارن مان بهترين آهين، تون ان جو نگهبان ۽ مولا آهين.
اي الله! اي اسان جا رب! اسان لاءِ اسان جو نور پورو ڪر ۽ اسان کي بخش؛ بيشڪ تون هر شيءِ تي قادر آهين.
اي الله! ايمان کي اسان لاءِ محبوب ڪر ۽ ان کي اسان جي دلين ۾ سهڻو بڻاءِ؛ ۽ ڪفر، نافرماني ۽ گناهه کي اسان لاءِ ناپسنديده بڻاءِ، ۽ اسان کي سڌي راهه وارن مان ڪر.
اي الله! اي دلين کي ڦيرائيندڙ! اسان جون دليون پنهنجي فرمانبرداري ڏانهن ڦيراءِ.
"رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ١٩". [النَّمْلِ - 19].
اي منهنجا رب! مون کي توفيق ڏي ته تنهنجي ان نعمت جو شڪر ڪريان جيڪا تو مون تي ۽ منهنجي ماءُ پيءُ تي ڪئي، ۽ اهڙو نيڪ عمل ڪريان جنهن سان تون راضي ٿين، ۽ پنهنجي رحمت سان مون کي پنهنجن نيڪ ٻانهن ۾ داخل ڪر. [النمل - ۱۹].
"رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِي ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٗ وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِ حَسَنَةٗ وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ٢٠١ ". [الْبَقَرَةُ - 201].
اي اسان جا رب! اسان کي دنيا ۾ ڀلائي ۽ آخرت ۾ ڀلائي عطا ڪر ۽ باهه جي عذاب کان بچاءِ. [البقره - ۲۰۱].
توهان جا روزاني اذڪار، انٽرنيٽ کان سواءِ. مفت.
Android · iPhone · iPad
{ لاَّ بَارِدٍ وَلاَ كَرِيم } ، قال قتادة: لا بارد المنزل ولا كريم المنظر. وقال سعيد بن المسيب: ولا كريم ولا حسن، نظيره{ مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ } [الشعراء: 7]. وقال مقاتل: طيب.
{ إِنَّهُمْ كَانُواْ قَبْلَ ذَلِكَ } ، يعني في الدنيا، { مُتْرَفِينَ } ، منعَّمين.
{ وَكَانُوا يُصِرُّونَ } ، يقيمون { عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلعَظِيم } ، على الذنب الكبير وهو الشرك. وقال الشعبي: " الحنث العظيم " اليمين الغموس. ومعنى هذا: أنهم كانوا يحلفون أنهم لا يبعثون وكذبوا في ذلك.
{ وَكَانُواْ يِقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَاباً وَعِظَٰماً أئنَّا لَمَبْعُوثُون } ، قرأ أبو جعفر, ونافع, والكسائي, ويعقوب: { أئذا } مستفهماً " إنّا " بتركه، وقرأ الآخرون بالاستفهام فيهما.