معالم التنزيل/ البغوي · As-Saff · آيت 2
معالم التنزيل/ البغوي
(ت 516 هـ)
(ت 516 هـ)
"رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ١٦ ". [آلُ عِمْرَانَ - 16].
اي اسان جا رب! بيشڪ اسان ايمان آندو آهي، سو اسان جا گناهه بخش ۽ باهه جي عذاب کان بچاءِ. [آل عمران - ۱۶].
"إِنَّمَآ أَشۡكُواْ بَثِّي وَحُزۡنِيٓ إِلَى ٱللَّهِ". [يُوسُفَ - 86].
مان پنهنجي بي قراري ۽ ڏک جي فرياد رڳو الله ڏانهن ڪريان ٿو. [يوسف - ۸۶].
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
اي الله! اسان کي حق، حق ڪري ڏيکار ۽ ان جي پيروي ڪرڻ جي توفيق ڏي؛ ۽ باطل، باطل ڪري ڏيکار ۽ ان کان بچڻ جي توفيق ڏي.
اي الله! منهنجي نفس کي تقويٰ عطا ڪر ۽ ان کي پاڪ ڪر؛ تون ان کي پاڪ ڪرڻ وارن مان بهترين آهين، تون ان جو نگهبان ۽ مولا آهين.
اي الله! اي اسان جا رب! اسان لاءِ اسان جو نور پورو ڪر ۽ اسان کي بخش؛ بيشڪ تون هر شيءِ تي قادر آهين.
اي الله! ايمان کي اسان لاءِ محبوب ڪر ۽ ان کي اسان جي دلين ۾ سهڻو بڻاءِ؛ ۽ ڪفر، نافرماني ۽ گناهه کي اسان لاءِ ناپسنديده بڻاءِ، ۽ اسان کي سڌي راهه وارن مان ڪر.
اي الله! اي دلين کي ڦيرائيندڙ! اسان جون دليون پنهنجي فرمانبرداري ڏانهن ڦيراءِ.
توهان جا روزاني اذڪار، انٽرنيٽ کان سواءِ. مفت.
Android · iPhone · iPad
وقال محمد بن كعب: لما أخبر الله تعالى رسول الله صلى الله عليه وسلم بثواب شهداء بدر، [قالت الصحابة] لئن لقينا بعده قتالاً لنفرغن فيه وُسْعَنا، ففروا يوم أحد فعيّرهم الله بهذه الآية.
وقال قتادة والضحاك: نزلت في شأن القتال، كان الرجل يقول: قاتلت ولم يقاتل, وطعنت ولم يطعن، وضربت ولم يضرب، فنزلت هذه الآية.
قال ابن زيد: نزلت في المنافقين كانوا يعدون النصر للمؤمنين وهم كاذبون.
{ َكَبُرَ مَقْتاً عِندَ ٱللَّهِ أَن تَقُولُواْ } ، في موضع رفع فهو كقولك: بئس رجلاً أخوك، ومعنى الآية: أي عظُم ذلك في المَقْت والبغض عند الله, أي: إن الله يبغض بغضاً شديداً أن تقولوا، { مَا لاَ تفعلون } ، أن تعِدوا من أنفسكم شيئاً ثم لم توفوا به.