معالم التنزيل/ البغوي · Al-Ma'aarij · آيت 41
معالم التنزيل/ البغوي
(ت 516 هـ)
(ت 516 هـ)
اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
اي الله! اي منهنجا رب! مون کي توفيق ڏي ته تنهنجي ان نعمت جو شڪر ڪريان جيڪا تو مون تي ۽ منهنجي ماءُ پيءُ تي ڪئي، ۽ اهڙو نيڪ عمل ڪريان جنهن سان تون راضي ٿين، ۽ پنهنجي رحمت سان مون کي پنهنجن نيڪ ٻانهن ۾ داخل ڪر.
اي الله! مان تو کان دنيا ۽ آخرت ۾ معافي، عافيت ۽ سلامتي گهران ٿو.
اي الله! مان تو کان هدايت، پرهيزگاري، پاڪدامني ۽ بي نيازي گهران ٿو.
اي الله! مان تو کان نفعو ڏيندڙ علم، پاڪ روزي ۽ قبول ٿيل عمل گهران ٿو.
اي الله! مون کي بخش، هدايت ڏي، روزي ڏي ۽ عافيت ڏي. مان قيامت جي ڏينهن بيهڻ واري هنڌ جي تنگي کان الله جي پناهه گهران ٿو.
"أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ٨٣". [الْأَنْبِيَاءِ - 83].
بيشڪ مون کي تڪليف پهتي آهي ۽ تون سڀ کان وڌيڪ رحم ڪندڙ آهين. [الأنبياء - ۸۳].
"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي٢٥ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي٢٦ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي٢٧ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي٢٨ ". [طه - 25-28].
اي منهنجا رب! منهنجو سينو کولي ڏي، منهنجو ڪم آسان ڪر، ۽ منهنجي زبان جي ڳنڍ کولي ڇڏ ته جيئن اهي منهنجي ڳالهه سمجهن. [طه - ۲۵–۲۸].
توهان جا روزاني اذڪار، انٽرنيٽ کان سواءِ. مفت.
Android · iPhone · iPad
{ فَذَرْهُمْ يَخُوضُواْ } ، في باطلهم، { ويَلْعبوا } ، في دنياهم، { حَتَّىٰ يُلَـٰقُواْ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُون } ، نسختها آية القتال.
{ يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلأَجْدَاثِ } ، من القبور، { سِرَاعاً } ، إلى إجابة الداعي، { كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ } ، قرأ ابن عامر وابن عباس وحفص: " نُصُبٍ " بضم النون والصاد، وقرأ الآخرون بفتح النون وسكون الصاد، يعنون إلى شيء منصوب، يقال: فلان نُصْبَ عيني. وقال الكلبي: إلى عَلَمٍ وراية. ومن قرأ بالضم. قال مقاتل والكسائي: يعني إلى أوثانهم التي كانوا يعبدونها من دون الله. كقوله:{ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النّصبِ } [المائدة: 3]. قال الحسن: يسرعون إليها أيهم يتسلمها أولاً. { يُوفِضُون } ، يسرعون.
{ خاشعةً } ، ذليلة خاضعة, { أَبْصَـٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ } ، يغشاهم هوان، { ذَلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُواْ يوعَدُون } ، يعني يوم القيامة.