زاد المسير في علم التفسير/ ابن الجوزي · Al-Anbiyaa · آيت 14
زاد المسير في علم التفسير/ ابن الجوزي
(ت 597 هـ)
(ت 597 هـ)
"رَبِّ ٱنصُرۡنِي عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُفۡسِدِينَ٣٠". [الْعَنْكَبُوتِ - 30].
"رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ١٦٩". [الشُّعَرَاءِ - 169].
اي منهنجا رب! فساد ڪندڙ قوم جي مقابلي ۾ منهنجي مدد ڪر. [العنكبوت - ۳۰].
اي منهنجا رب! مون کي ۽ منهنجي گهر وارن کي انهن جي عملن کان نجات ڏي. [الشعراء - ۱۶۹].
"رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ١٩١ رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ١٩٢ رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ١٩٣ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ١٩٤ ". [آلُ عِمْرَانَ - 191-194].
اي اسان جا رب! تو هي سڀ بي مقصد پيدا نه ڪيو آهي؛ تون پاڪ آهين، سو اسان کي باهه جي عذاب کان بچاءِ. اي اسان جا رب! جنهن کي تون باهه ۾ داخل ڪرين تنهن کي بيشڪ رسوا ڪيو اٿيئي، ۽ ظالمن جا ڪي مددگار ناهن. اي اسان جا رب! اسان هڪ سڏيندڙ کي ٻڌو جيڪو ايمان ڏانهن سڏي رهيو هو ته پنهنجي رب تي ايمان آڻيو، سو اسان ايمان آندو. اي اسان جا رب! اسان جا گناهه بخش، اسان جون برايون اسان کان پري ڪر ۽ اسان کي نيڪن سان گڏ وفات ڏي. اي اسان جا رب! جيڪو تو پنهنجن رسولن ذريعي اسان سان وعدو ڪيو سو اسان کي عطا ڪر ۽ قيامت جي ڏينهن اسان کي رسوا نه ڪر؛ بيشڪ تون وعدو نٿو ٽوڙين. [آل عمران - ۱۹۱–۱۹۴].
توهان جا روزاني اذڪار، انٽرنيٽ کان سواءِ. مفت.
Android · iPhone · iPad
قوله تعالى: { لا تَرْكُضوا } قال المفسرون: هذا قول الملائكة لهم: { وارجعوا إِلى ما أُترفتم فيه } أي: إِلى نعَمكم التي أترفتْكم، وهذا توبيخ لهم.
وفي قوله: { لعلكم تُسأَلون } قولان.
أحدهما: تُسألون من دنياكم شيئاً، استهزاءً بهم، قاله قتادة.
والثاني: تُسأَلون عن قتل نبيِّكم، قاله ابن السائب. فلما أيقنوا بالعذاب { قالوا يا ويلنا إِنَّا كنَّا ظالمين } بكفرنا، وقيل: بتكذيب نبيِّنا. { فما زالت تلك دعواهم } ، أي: ما زالت تلك الكلمة التي هي «يا ويلنا إِنَّا كنَّا ظالمين» قولهم يردِّدونها { حتى جعلناهم حصيداً } بالعذاب، وقيل: بالسيوف { خامدين } ، أي: ميتين كخمود النار إِذا طُفِئَتْ.