الكشاف/ الزمخشري · Al-Anbiyaa · آيت 55

الكشاف/ الزمخشري

(ت 538 هـ)

سورت
Al-Anbiyaa
آيت
55 / 112
ڪتاب جي ٻولي
عربي
قَالُوٓاْ أَجِئۡتَنَا بِٱلۡحَقِّ أَمۡ أَنتَ مِنَ ٱللَّٰعِبِينَ
They said, "Have you brought us the Truth, or are you one of those who jest?"
قَالُو اَجِئْتَنَا بِلْحَقِّ اَمْ اَنْتَ مِنَ لَّاعِبِينْ
بقوا متعجبين من تضليله إياهم، وحسبوا أن ما قاله إنما قاله على وجه المزاح والمداعبة، لا على طريق الجدّ. فقالوا له هذا الذي جئتنا به، أهو جدّ وحق، أم لعب وهزل؟
مٿي واپس وڃو

حديث جي لائبريري مان

حديث
Abu Huraira reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: The servant is constantly in prayer so long as he is in a place of worship waiting for the prayer (to be observed in congregation), and the angels invoke (blessings upon him in these words): O Allah! pardon him. O Allah! show mercy to him, (and they continue to do so) till he returns (from the mosque having completed the prayer) or his ablution breaks. I said: How is the ablution broken? He said: By breaking of the wind noiselessly or with noise.

اڄ جون دعائون
اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي بَدَنِي، اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي سَمْعِي، اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي بَصَرِي، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكُفْرِ وَالْفَقْرِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ.
اي الله! منهنجي بدن ۾ مون کي عافيت ڏي، اي الله! منهنجي ٻڌڻ ۾ مون کي عافيت ڏي، اي الله! منهنجي ڏسڻ ۾ مون کي عافيت ڏي، تو کان سواءِ ڪو به عبادت جو لائق ناهي. اي الله! مان ڪفر ۽ محتاجي کان تنهنجي پناهه گهران ٿو. اي الله! مان قبر جي عذاب کان تنهنجي پناهه گهران ٿو، تو کان سواءِ ڪو به عبادت جو لائق ناهي.

"رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ يَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡحِسَابُ⁠ ". [إِبْرَاهِيمُ - 41].

اي اسان جا رب! مون کي، منهنجي ماءُ پيءُ کي ۽ مؤمنن کي ان ڏينهن بخش جنهن ڏينهن حساب قائم ٿيندو. [إبراهيم - ۴۱].

"إِنَّمَآ أَشۡكُواْ بَثِّي وَحُزۡنِيٓ إِلَى ٱللَّهِ". [يُوسُفَ - 86].

مان پنهنجي بي قراري ۽ ڏک جي فرياد رڳو الله ڏانهن ڪريان ٿو. [يوسف - ۸۶].