الكشاف/ الزمخشري · Al-Haaqqa · آيت 7
الكشاف/ الزمخشري
(ت 538 هـ)
(ت 538 هـ)
"رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذۡنَآ إِن نَّسِينَآ أَوۡ أَخۡطَأۡنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تَحۡمِلۡ عَلَيۡنَآ إِصۡرٗا كَمَا حَمَلۡتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلۡنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦۖ وَٱعۡفُ عَنَّا وَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَآۚ أَنتَ مَوۡلَىٰنَا فَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ٢٨٦ ". [الْبَقَرَةُ - 286].
اي اسان جا رب! جيڪڏهن اسان وساري ڇڏيون يا غلطي ڪريون ته اسان کان پڪڙ نه ڪر. اي اسان جا رب! اسان تي اهڙو ڳرو بار نه وجهه جهڙو تو اسان کان اڳ وارن تي وڌو هو. اي اسان جا رب! اسان تي اهو بار نه وجهه جنهن جي اسان کي طاقت ناهي. اسان کان درگذر ڪر، اسان کي بخش ۽ اسان تي رحم ڪر. تون اسان جو مولا آهين، سو ڪافر قوم جي مقابلي ۾ اسان جي مدد ڪر. [البقره - ۲۸۶].
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
اي الله! اسان کي حق، حق ڪري ڏيکار ۽ ان جي پيروي ڪرڻ جي توفيق ڏي؛ ۽ باطل، باطل ڪري ڏيکار ۽ ان کان بچڻ جي توفيق ڏي.
اي الله! منهنجي نفس کي تقويٰ عطا ڪر ۽ ان کي پاڪ ڪر؛ تون ان کي پاڪ ڪرڻ وارن مان بهترين آهين، تون ان جو نگهبان ۽ مولا آهين.
اي الله! اي اسان جا رب! اسان لاءِ اسان جو نور پورو ڪر ۽ اسان کي بخش؛ بيشڪ تون هر شيءِ تي قادر آهين.
اي الله! ايمان کي اسان لاءِ محبوب ڪر ۽ ان کي اسان جي دلين ۾ سهڻو بڻاءِ؛ ۽ ڪفر، نافرماني ۽ گناهه کي اسان لاءِ ناپسنديده بڻاءِ، ۽ اسان کي سڌي راهه وارن مان ڪر.
اي الله! اي دلين کي ڦيرائيندڙ! اسان جون دليون پنهنجي فرمانبرداري ڏانهن ڦيراءِ.
توهان جا روزاني اذڪار، انٽرنيٽ کان سواءِ. مفت.
Android · iPhone · iPad
وإن كان مصدراً فإما أن ينتصب بفعله مضمراً، أي تحسم حسوماً، بمعنى تستأصل استئصالاً. أو يكون صفة كقولك ذات حسوم. أو يكون مفعولاً له، أي سخرها للاستئصال. وقال عبد العزيز ابن زرارة الكلابي ( فَفَرَّقَ بَيْنَ بَيْنِهِمُ زَمَان تَتَابَعَ فِيهِ أَعْوَامٌ حُسُوم ) وقرأ السدى «حسوماً»، بالفتح حالاً من الريح، أي سخرها عليهم مستأصلة. وقيل هي أيام العجوز وذلك أن عجوزاً من عاد توارت في سرب، فانتزعتها الريح في اليوم الثامن فأهلكتها. وقيل هي أيام العجز، وهي آخر الشتاء وأسماؤها الصن والصنبر، والوبر. والآمر، والمؤتمر، والمعلل، ومطفىء الجمر. وقيل مكفيء الظعن ومعنى { سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ } سلطها عليهم كما شاء { فِيهَا } في مهابها. أو في الليالي والأيام. وقرىء «أعجاز نخيل» { مِّن بَاقِيَةٍ } من بقية أو من نفس باقية. أو من بقاء، كالطاغية بمعنى الطغيان.