تفسير القرآن/ التستري · Al-Anbiyaa · آيت 83
تفسير القرآن/ التستري
(ت 283 هـ)
(ت 283 هـ)
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
اي الله! اسان جي سڀني معاملن جو انجام سٺو ڪر ۽ اسان کي دنيا جي رسوائي ۽ آخرت جي عذاب کان بچاءِ.
اي الله! اي اسان جا رب! جهنم جو عذاب اسان کان هٽاءِ؛ بيشڪ ان جو عذاب لڳاتار آهي.
اي الله! اي اسان جا رب! بيشڪ اسان ايمان آندو آهي، سو اسان جا گناهه بخش ۽ اسان کي باهه جي عذاب کان بچاءِ.
اي الله! مان تو کان جنت گهران ٿو ۽ باهه کان تنهنجي پناهه گهران ٿو.
اي الله! اي اسان جا رب! جيڪو تو پنهنجن رسولن ذريعي اسان سان وعدو ڪيو سو اسان کي عطا ڪر ۽ قيامت جي ڏينهن اسان کي رسوا نه ڪر؛ بيشڪ تون وعدو نٿو ٽوڙين.
"رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذۡنَآ إِن نَّسِينَآ أَوۡ أَخۡطَأۡنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تَحۡمِلۡ عَلَيۡنَآ إِصۡرٗا كَمَا حَمَلۡتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلۡنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦۖ وَٱعۡفُ عَنَّا وَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَآۚ أَنتَ مَوۡلَىٰنَا فَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ٢٨٦ ". [الْبَقَرَةُ - 286].
اي اسان جا رب! جيڪڏهن اسان وساري ڇڏيون يا غلطي ڪريون ته اسان کان پڪڙ نه ڪر. اي اسان جا رب! اسان تي اهڙو ڳرو بار نه وجهه جهڙو تو اسان کان اڳ وارن تي وڌو هو. اي اسان جا رب! اسان تي اهو بار نه وجهه جنهن جي اسان کي طاقت ناهي. اسان کان درگذر ڪر، اسان کي بخش ۽ اسان تي رحم ڪر. تون اسان جو مولا آهين، سو ڪافر قوم جي مقابلي ۾ اسان جي مدد ڪر. [البقره - ۲۸۶].
توهان جا روزاني اذڪار، انٽرنيٽ کان سواءِ. مفت.
Android · iPhone · iPad
وكان سهل يقول لأصحابه: قولوا في دعائكم: إلهي إن طبختني فأنا قدر، وإن شويتني فأنا محنوذ، ولا بد أن تُعرف، فَمُنَّ عليَّ بمعرفتك.
وسئل سهل عن الدار، دار إسلام أم دار كفر؟ فقال: الدار دار بلوى واختبار. وقال عبد الرحمن المروزي لسهل: يا أبا محمد، ما تقول في رجل منذ خمسة وعشرين يوماً تطالبه نفسه أن تشبع ورق السدر من منذ ثمانية عشر يوماً؟ فقال له سهل: ما تقول في رجل تطالبه نفسه أن يشم ورق السدر. قال: فوثب عبد الرحمن وانتفخت أوداجه.