تفسير القرآن/ علي بن ابراهيم القمي · Al-Anbiyaa · آيت 2

تفسير القرآن/ علي بن ابراهيم القمي

(ت القرن 4 هـ)

سورت
Al-Anbiyaa
آيت
2 / 112
ڪتاب جي ٻولي
عربي
مَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرٖ مِّن رَّبِّهِم مُّحۡدَثٍ إِلَّا ٱسۡتَمَعُوهُ وَهُمۡ يَلۡعَبُونَ
Never comes (aught) to them of a renewed Message from their Lord, but they listen to it as in jest,-
مَا يَءْتِيهِمْ مِنْ ذِڪْرِ مِّ رَّبِّهِمْ مُحْدَثِنْ اِلَّ سْتَمَعُوهُ وَهُمْ يَلْعَبُونْ
كنى عن قريش فقال: { ما يأتيهم من ذكر من ربهم محدث إلا استمعوه وهم يلعبون لاهية قلوبهم } [2-3] قال من التلهي وقوله: { أفتأتون السحر وأنتم تبصرون } أي تأتون محمداً وهو ساحر.
مٿي واپس وڃو

حديث جي لائبريري مان

حديث
'Abdullah reported: I prayed with the Messenger of Allah (ﷺ) and he lengthened it till I entertained an evil thought. It was said to him what that thought was. He said: I thought that I should sit down and forsake him.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 773 a In-book reference : Book 6, Hadith 243 USC-MSA web (English) reference : Book 4, Hadith 1698 (deprecated numbering scheme)

حديث ۽ ذريعو پڙهو
Narrated ibn `Abbas: The Prophet (ﷺ) came out on the day of `Id and offered a two-rak`at prayer, and he did not pray any rak`a before it, nor after it. Then he went towards the women and ordered them to give alms. The women started donating their earring and necklaces.

اڄ جون دعائون

"رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ يَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡحِسَابُ⁠ ". [إِبْرَاهِيمُ - 41].

اي اسان جا رب! مون کي، منهنجي ماءُ پيءُ کي ۽ مؤمنن کي ان ڏينهن بخش جنهن ڏينهن حساب قائم ٿيندو. [إبراهيم - ۴۱].

"رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ⁠". [النَّمْلِ - 19].

اي منهنجا رب! مون کي توفيق ڏي ته تنهنجي ان نعمت جو شڪر ڪريان جيڪا تو مون تي ۽ منهنجي ماءُ پيءُ تي ڪئي، ۽ اهڙو نيڪ عمل ڪريان جنهن سان تون راضي ٿين، ۽ پنهنجي رحمت سان مون کي پنهنجن نيڪ ٻانهن ۾ داخل ڪر. [النمل - ۱۹].

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنَ الْخَيْرِ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الشَّرِّ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَاذَ بِهِ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ وَأَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ كُلَّ قَضَاءٍ قَضَيْتَهُ لِي خَيْرًا.
اي الله! مان تو کان سڀ خير گهران ٿو، جلد ملندڙ توڙي دير سان ملندڙ، جيڪو مان ڄاڻان ٿو ۽ جيڪو نه ڄاڻان. ۽ مان سڀني شرن کان تنهنجي پناهه گهران ٿو، جلد ايندڙ توڙي دير سان ايندڙ، جنهن کي مان ڄاڻان ٿو ۽ جنهن کي نه ڄاڻان. اي الله! مان تو کان ان خير مان گهران ٿو جيڪو تنهنجي ٻانهي ۽ نبي تو کان گهريو، ۽ ان شر کان تنهنجي پناهه گهران ٿو جنهن کان تنهنجي ٻانهي ۽ نبي تنهنجي پناهه گهري. اي الله! مان تو کان جنت ۽ هر ان ڳالهه يا عمل کي گهران ٿو جيڪو ان جي ويجهو ڪري، ۽ باهه ۽ هر ان ڳالهه يا عمل کان تنهنجي پناهه گهران ٿو جيڪو ان جي ويجهو ڪري؛ ۽ تو کان گهران ٿو ته منهنجي لاءِ ڪيل هر فيصلي کي خير بڻائين.