تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Anbiyaa · آيت 2

تيسير التفسير/ اطفيش

(ت 1332 هـ)

سورت
Al-Anbiyaa
آيت
2 / 112
ڪتاب جي ٻولي
عربي
مَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرٖ مِّن رَّبِّهِم مُّحۡدَثٍ إِلَّا ٱسۡتَمَعُوهُ وَهُمۡ يَلۡعَبُونَ
Never comes (aught) to them of a renewed Message from their Lord, but they listen to it as in jest,-
مَا يَءْتِيهِمْ مِنْ ذِڪْرِ مِّ رَّبِّهِمْ مُحْدَثِنْ اِلَّ سْتَمَعُوهُ وَهُمْ يَلْعَبُونْ
{ ما يأتيهم من ذِكْر } اسم مصدر، أى تذكير ببعض القرآن أو طائفة منه، يكمل بها التذكر، حتى إنها نفس التذكر، ومن صلة فى الفاعل والتى فى قوله: { من ربهم } للابتداء المجازى، لتنزه الله عن الجهات والحلول، متعلقة بيأتى أو بمحذوف حال من ذكر أو بقوله: { مُحْدثٍ } فقدم للحصر، وفى ذلك دلالة على كمال شرف القرآن، وقبح منكره إذ كان ممن هو رب لهم، أو الذكر المحدث السنة، أو كل ذلك { إلاَّ اسْتمعُوه } حال من الهاء مقدرة، أو من ذكر، ويبعد أنه نعت لمحذوف مبدل أى الا ذكر استمعوه { وهُمْ يلعَبُونَ } حال من واو استمعوه.
مٿي واپس وڃو

حديث جي لائبريري مان

حديث
It has been narrated by Abu Musa who said: Two of my cousins and I entered the apartment of the Prophet (ﷺ). One of them said: Messenger of Allah, appoint us rulers of some lands that the Almighty and Glorious God has entrusted to thy care. The other also said something similar. He said: We do not appoint to this position one who asks for it nor anyone who is covetous for the same.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 1733 c In-book reference : Book 33, Hadith 17 USC-MSA web (English) reference : Book 20, Hadith 4489 (deprecated numbering scheme)

حديث ۽ ذريعو پڙهو
al-Bara' b. 'Azib reported: Allah's Messenger (ﷺ) addressed us on the day of Nahr after the ('Id) prayer. The rest of the hadith is the same.

اڄ جون دعائون

اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.

اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.

اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.

اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.

اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.

اي الله! اسان کي حق، حق ڪري ڏيکار ۽ ان جي پيروي ڪرڻ جي توفيق ڏي؛ ۽ باطل، باطل ڪري ڏيکار ۽ ان کان بچڻ جي توفيق ڏي.

اي الله! منهنجي نفس کي تقويٰ عطا ڪر ۽ ان کي پاڪ ڪر؛ تون ان کي پاڪ ڪرڻ وارن مان بهترين آهين، تون ان جو نگهبان ۽ مولا آهين.

اي الله! اي اسان جا رب! اسان لاءِ اسان جو نور پورو ڪر ۽ اسان کي بخش؛ بيشڪ تون هر شيءِ تي قادر آهين.

اي الله! ايمان کي اسان لاءِ محبوب ڪر ۽ ان کي اسان جي دلين ۾ سهڻو بڻاءِ؛ ۽ ڪفر، نافرماني ۽ گناهه کي اسان لاءِ ناپسنديده بڻاءِ، ۽ اسان کي سڌي راهه وارن مان ڪر.

اي الله! اي دلين کي ڦيرائيندڙ! اسان جون دليون پنهنجي فرمانبرداري ڏانهن ڦيراءِ.

"أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ⁠". [الْأَنْبِيَاءِ - 83].

بيشڪ مون کي تڪليف پهتي آهي ۽ تون سڀ کان وڌيڪ رحم ڪندڙ آهين. [الأنبياء - ۸۳].

اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ وَرَبَّ الْأَرْضِ وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، رَبَّنَا وَرَبَّ كُلِّ شَيْءٍ، فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى وَمُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْفُرْقَانِ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْءٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ، اللَّهُمَّ أَنْتَ الْأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْءٌ، اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَأَغْنِنَا مِنَ الْفَقْرِ.
اي الله! آسمانن، زمين ۽ عظيم عرش جا پالڻهار، اسان جا ۽ هر شيءِ جا پالڻهار! داڻي ۽ ککڙي کي چيريندڙ، ۽ توريت، انجيل ۽ فرقان نازل ڪندڙ، مان هر شيءِ جي شر کان تنهنجي پناهه گهران ٿو، جنهن جي پيشاني تنهنجي قبضي ۾ آهي، اي الله! تون ئي پهريون آهين، توکان اڳ ڪا به شيءِ ناهي، ۽ تون ئي آخري آهين، توکان پوءِ ڪا به شيءِ ناهي، ۽ تون ئي ظاهر آهين، توکان مٿي ڪا شيءِ ناهي، ۽ تون ئي باطن آهين، توکان وڌيڪ ويجهي ڪا شيءِ ناهي. اسان جو قرض ادا ڪر ۽ اسان کي محتاجيءَ کان بي نياز ڪر.