تفسير مجاهد / مجاهد بن جبر المخزومي · Al-Anbiyaa · آيت 49
تفسير مجاهد / مجاهد بن جبر المخزومي
(ت 104 هـ)
(ت 104 هـ)
"وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيۡءٍ عِلۡمًاۚ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلۡنَاۚ رَبَّنَا ٱفۡتَحۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَ قَوۡمِنَا بِٱلۡحَقِّ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡفَٰتِحِينَ٨٩". [الْأَعْرَافِ - 89].
اسان جي رب جو علم هر شيءِ تي وسيع آهي؛ اسان الله تي ڀروسو ڪيو. اي اسان جا رب! اسان جي ۽ اسان جي قوم جي وچ ۾ حق سان فيصلو ڪر ۽ تون سڀ کان بهتر فيصلو ڪندڙ آهين. [الأعراف - ۸۹].
"رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنۡ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَٰطِينِ٩٧ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحۡضُرُونِ٩٨ ". [الْمُؤْمِنُونَ - 97-98].
اي منهنجا رب! مان شيطانن جي وسوسن کان تنهنجي پناهه گهران ٿو ۽ اي منهنجا رب! ان کان به تنهنجي پناهه گهران ٿو ته اهي مون وٽ حاضر ٿين. [المؤمنون - ۹۷–۹۸].
اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
اي الله! اي منهنجا رب! مون کي توفيق ڏي ته تنهنجي ان نعمت جو شڪر ڪريان جيڪا تو مون تي ۽ منهنجي ماءُ پيءُ تي ڪئي، ۽ اهڙو نيڪ عمل ڪريان جنهن سان تون راضي ٿين، ۽ پنهنجي رحمت سان مون کي پنهنجن نيڪ ٻانهن ۾ داخل ڪر.
اي الله! مان تو کان دنيا ۽ آخرت ۾ معافي، عافيت ۽ سلامتي گهران ٿو.
اي الله! مان تو کان هدايت، پرهيزگاري، پاڪدامني ۽ بي نيازي گهران ٿو.
اي الله! مان تو کان نفعو ڏيندڙ علم، پاڪ روزي ۽ قبول ٿيل عمل گهران ٿو.
اي الله! مون کي بخش، هدايت ڏي، روزي ڏي ۽ عافيت ڏي. مان قيامت جي ڏينهن بيهڻ واري هنڌ جي تنگي کان الله جي پناهه گهران ٿو.
توهان جا روزاني اذڪار، انٽرنيٽ کان سواءِ. مفت.
Android · iPhone · iPad
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: ثنا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد في قوله: { وَلَقَدْ آتَيْنَآ إِبْرَاهِيمَ رُشْدَهُ مِن قَبْلُ } [الآية: 51]. يقول: هديناه صغيراً.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: ثنا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { مَا هَـٰذِهِ ٱلتَّمَاثِيلُ } [الآية: 52]. يعني: الأَصنام.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { وَتَٱللَّهِ لأَكِيدَنَّ أَصْنَامَكُمْ } [الآية: 57]. قال: هذا قول إِبراهيم حين استتبعه / 46و / قومه إِلى عيدهم فقال لهم:{ إِنِّي سَقِيمٌ } [الصافات: 89] فسمع وعيده لأَصنامهم رجل منهم استأخر، وهو الذي قال: { سَمِعْنَا فَتًى يَذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهُ إِبْرَاهِيمُ } [الآية: 60].
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { فَجَعَلَهُمْ جُذَاذاً } [الآية: 58]. يعني: كالصريم.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: ثنا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَـٰذَا } [الآية: 63]. قال: جعل إِبراهيم، عليه السلام، الفأْس التي أَهلك بها أَصنامهم مسندة إِلى صدر كبيرهم، الذي تركه ولم يكسره.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { نَافِلَةً } [الآية: 72]. قال: عطية.