تفسير مجاهد / مجاهد بن جبر المخزومي · Az-Zumar · آيت 37
تفسير مجاهد / مجاهد بن جبر المخزومي
(ت 104 هـ)
(ت 104 هـ)
"رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسۡرَافَنَا فِيٓ أَمۡرِنَا وَثَبِّتۡ أَقۡدَامَنَا وَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ١٤٧ ". [آلُ عِمْرَانَ - 147].
اي اسان جا رب! اسان جا گناهه ۽ اسان جي معاملن ۾ اسان جي زيادتي بخش، اسان جا قدم ثابت رک ۽ ڪافر قوم جي مقابلي ۾ اسان جي مدد ڪر. [آل عمران - ۱۴۷].
اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
اي الله! اي منهنجا رب! مون کي توفيق ڏي ته تنهنجي ان نعمت جو شڪر ڪريان جيڪا تو مون تي ۽ منهنجي ماءُ پيءُ تي ڪئي، ۽ اهڙو نيڪ عمل ڪريان جنهن سان تون راضي ٿين، ۽ پنهنجي رحمت سان مون کي پنهنجن نيڪ ٻانهن ۾ داخل ڪر.
اي الله! مان تو کان دنيا ۽ آخرت ۾ معافي، عافيت ۽ سلامتي گهران ٿو.
اي الله! مان تو کان هدايت، پرهيزگاري، پاڪدامني ۽ بي نيازي گهران ٿو.
اي الله! مان تو کان نفعو ڏيندڙ علم، پاڪ روزي ۽ قبول ٿيل عمل گهران ٿو.
اي الله! مون کي بخش، هدايت ڏي، روزي ڏي ۽ عافيت ڏي. مان قيامت جي ڏينهن بيهڻ واري هنڌ جي تنگي کان الله جي پناهه گهران ٿو.
توهان جا روزاني اذڪار، انٽرنيٽ کان سواءِ. مفت.
Android · iPhone · iPad
أَنا عبد الرحمن، قال: ثنا إِبراهيم، قال: نا آدم قال: ثنا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { وَيُخَوِّفُونَكَ بِٱلَّذِينَ مِن دُونِهِ } [الآية: 36]. يعني: يخوفونك بالأَوثان التي يعبدون من دون الله، عز وجل.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد في قوله: { ٱعْمَلُواْ عَلَىٰ مَكَانَتِكُـمْ } [الآية: 39]. قال: على ناحيتكم.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم قال: ثنا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد في قوله: { قُل لِلَّهِ ٱلشَّفَاعَةُ جَمِيعاً } [الآية: 44]. يقول: لا يشفع عند أَحد إِلا بإِذنه.