تفسير القرآن العظيم/ ابن كثير · Al-Anbiyaa · آيت 16
تفسير القرآن العظيم/ ابن كثير
(ت 774 هـ)
(ت 774 هـ)
اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
اي الله! اسان کي مسلمان جي حالت ۾ زنده رک، مسلمان جي حالت ۾ وفات ڏي ۽ نيڪن سان گڏ ملاءِ.
اي الله! هن امت لاءِ اهڙو سڌي واٽ وارو معاملو تيار ڪر جنهن ۾ تنهنجي فرمانبردارن کي عزت ۽ نافرمانن کي ذلت ملي، نيڪيءَ جو حڪم ڏنو وڃي ۽ برائيءَ کان روڪيو وڃي.
اي الله! پنهنجي ٻانهي ۽ رسول محمد تي ۽ سندس سڀني گهر وارن ۽ صحابين تي درود، سلام ۽ برڪت نازل ڪر.
"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].
"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ١٧". [الْقَصَصِ - 17].
"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ٢٤". [الْقَصَصِ - 24].
"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي٢٥ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي٢٦ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي٢٧ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي٢٨". [طه - 25-28].
اي منهنجا رب! بيشڪ مون پنهنجي نفس تي ظلم ڪيو، سو مون کي بخش. [القصص - ۱۶].
اي منهنجا رب! جيئن تو مون تي نعمت ڪئي، تيئن مان ڏوهارين جو ڪڏهن به مددگار نه ٿيندس. [القصص - ۱۷].
اي منهنجا رب! جيڪو خير تون مون ڏانهن نازل ڪرين تنهن جو مان محتاج آهيان. [القصص - ۲۴].
اي منهنجا رب! منهنجو سينو کولي ڏي، منهنجو ڪم آسان ڪر ۽ منهنجي زبان جي ڳنڍ کولي ڇڏ ته جيئن اهي منهنجي ڳالهه سمجهن. [طه - ۲۵–۲۸].
توهان جا روزاني اذڪار، انٽرنيٽ کان سواءِ. مفت.
Android · iPhone · iPad
غريب، ولم يخرجوه، ثم رواه ــــ أعني ابن أبي حاتم ــــ من طريق يزيد بن أبي زريع عن سعيد عن قتادة مرسلاً. وقال أبو إسحاق عن حسان بن مخارق عن عبد الله بن الحارث بن نوفل قال جلست إلى كعب الأحبار وأنا غلام، فقلت له أرأيت قول الله تعالى للملائكة { يُسَبِّحُونَ ٱلْلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ لاَ يَفْتُرُونَ } أما يشغلهم عن التسبيح الكلام والرسالة والعمل؟ فقال من هذا الغلام؟ فقالوا من بني عبد المطلب، قال فقبل رأسي، ثم قال لي يا بني إنه جعل لهم التسبيح كما جعل لكم النفس، أليس تتكلم وأنت تتنفس، وتمشي وأنت تتنفس؟