تفسير النسائي/ النسائي · Az-Zumar · آيت 53
تفسير النسائي/ النسائي
(ت 303 هـ)
(ت 303 هـ)
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
اي الله! اسان جي سڀني معاملن جو انجام سٺو ڪر ۽ اسان کي دنيا جي رسوائي ۽ آخرت جي عذاب کان بچاءِ.
اي الله! اي اسان جا رب! جهنم جو عذاب اسان کان هٽاءِ؛ بيشڪ ان جو عذاب لڳاتار آهي.
اي الله! اي اسان جا رب! بيشڪ اسان ايمان آندو آهي، سو اسان جا گناهه بخش ۽ اسان کي باهه جي عذاب کان بچاءِ.
اي الله! مان تو کان جنت گهران ٿو ۽ باهه کان تنهنجي پناهه گهران ٿو.
اي الله! اي اسان جا رب! جيڪو تو پنهنجن رسولن ذريعي اسان سان وعدو ڪيو سو اسان کي عطا ڪر ۽ قيامت جي ڏينهن اسان کي رسوا نه ڪر؛ بيشڪ تون وعدو نٿو ٽوڙين.
"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].
"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ١٧". [الْقَصَصِ - 17].
"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ٢٤". [الْقَصَصِ - 24].
"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي٢٥ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي٢٦ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي٢٧ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي٢٨". [طه - 25-28].
اي منهنجا رب! بيشڪ مون پنهنجي نفس تي ظلم ڪيو، سو مون کي بخش. [القصص - ۱۶].
اي منهنجا رب! جيئن تو مون تي نعمت ڪئي، تيئن مان ڏوهارين جو ڪڏهن به مددگار نه ٿيندس. [القصص - ۱۷].
اي منهنجا رب! جيڪو خير تون مون ڏانهن نازل ڪرين تنهن جو مان محتاج آهيان. [القصص - ۲۴].
اي منهنجا رب! منهنجو سينو کولي ڏي، منهنجو ڪم آسان ڪر ۽ منهنجي زبان جي ڳنڍ کولي ڇڏ ته جيئن اهي منهنجي ڳالهه سمجهن. [طه - ۲۵–۲۸].
توهان جا روزاني اذڪار، انٽرنيٽ کان سواءِ. مفت.
Android · iPhone · iPad
469- أخبرنا الحسنُ بن محمدٍ، قال: حدثنا حجَّاجٌ، عن ابن جُريجٍ، قال: أخبرني يعلى عن سعيدٍ، عن ابن عباسٍ، أن ناساً من أهلِ الشرك قد/ قتلوا فأكثروا، ثم أتوا رسول الله صلى الله عليه وسلم، فقالوا: إن الذي تقول وتدعوا إليه لحسنٌ لو تُخبرنا أن لما عملنا كفارةٌ. فنزلت{ وَٱلَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا آخَرَ وَلاَ يَقْتُلُونَ } [الفرقان: 68] ونزلت { يٰعِبَادِيَ ٱلَّذِينَ أَسْرَفُواْ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ }.