تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين · Al-Anbiyaa · آيت 93
تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين
(ت 399هـ)
(ت 399هـ)
اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
اي الله! اسان کي مسلمان جي حالت ۾ زنده رک، مسلمان جي حالت ۾ وفات ڏي ۽ نيڪن سان گڏ ملاءِ.
اي الله! هن امت لاءِ اهڙو سڌي واٽ وارو معاملو تيار ڪر جنهن ۾ تنهنجي فرمانبردارن کي عزت ۽ نافرمانن کي ذلت ملي، نيڪيءَ جو حڪم ڏنو وڃي ۽ برائيءَ کان روڪيو وڃي.
اي الله! پنهنجي ٻانهي ۽ رسول محمد تي ۽ سندس سڀني گهر وارن ۽ صحابين تي درود، سلام ۽ برڪت نازل ڪر.
"رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذۡنَآ إِن نَّسِينَآ أَوۡ أَخۡطَأۡنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تَحۡمِلۡ عَلَيۡنَآ إِصۡرٗا كَمَا حَمَلۡتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلۡنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦۖ وَٱعۡفُ عَنَّا وَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَآۚ أَنتَ مَوۡلَىٰنَا فَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ٢٨٦ ". [الْبَقَرَةُ - 286].
اي اسان جا رب! جيڪڏهن اسان وساري ڇڏيون يا غلطي ڪريون ته اسان کان پڪڙ نه ڪر. اي اسان جا رب! اسان تي اهڙو ڳرو بار نه وجهه جهڙو تو اسان کان اڳ وارن تي وڌو هو. اي اسان جا رب! اسان تي اهو بار نه وجهه جنهن جي اسان کي طاقت ناهي. اسان کان درگذر ڪر، اسان کي بخش ۽ اسان تي رحم ڪر. تون اسان جو مولا آهين، سو ڪافر قوم جي مقابلي ۾ اسان جي مدد ڪر. [البقره - ۲۸۶].
توهان جا روزاني اذڪار، انٽرنيٽ کان سواءِ. مفت.
Android · iPhone · iPad
{ وَتَقَطَّعُوۤاْ أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ } يعني أهل الكتاب أي فرقوا دينهم الذي أمروا به يعني الإسلام فدخلوا في غيره.
{ فَلاَ كُفْرَانَ لِسَعْيِهِ } لعمله { وَإِنَّا لَهُ كَاتِبُونَ } نحسب حسناته ل حتى يجزى بها الجنة قال محمد تقول العرب غفرانك لاكفرانك المعنى لا نجحد.
{ وَحَرَامٌ عَلَىٰ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَآ } أي واجب عليها { أَنَّهُمْ لاَ يَرْجِعُونَ } قال الحسن المعنى أنهم لا يتوبون ولا يرجعون عن كفرهم وتقرأ أيضا { وَحَرَامٌ عَلَىٰ قَرْيَةٍ }.
قال محمد حرم وحرام عند أهل اللغة بمعنى واحد أي واجب قال الشاعر: ( فإن حراما لا أرى الدهر باكيا ) ( على شجوه إلا بكيت على عمرو )