تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Az-Zumar · Ajeti 2
تفسير القرآن/ ابن عبد السلام
(ت 660 هـ)
إِنَّآ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ فَٱعۡبُدِ ٱللَّهَ مُخۡلِصٗا لَّهُ ٱلدِّينَ
(ت 660 هـ)
"رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ٣٨". [آلِ عِمْرَانَ - 38].
"رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ٨٩". [الْأَنْبِيَاءِ - 89].
«Zoti im, më dhuro prej Teje pasardhës të mirë. Vërtet Ti i dëgjon lutjet». [Ali Imran, 38].
«Zoti im, mos më lër të vetëm, ndërsa Ti je trashëgimtari më i mirë». [El-Enbija, 89].
"حَسۡبِيَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ١٢٩ ". [التَّوْبَةُ - 129].
«Më mjafton Allahu; nuk ka të adhuruar me të drejtë përveç Tij. Tek Ai mbështetem dhe Ai është Zoti i Arshit madhështor». [Et-Teube, 129].
Dhikri juaj i përditshëm, pa internet. Falas.
Android · iPhone · iPad