الصافي في تفسير كلام الله الوافي/ الفيض الكاشاني · Al-Anbiyaa · Ajeti 1

الصافي في تفسير كلام الله الوافي/ الفيض الكاشاني

(ت 1090 هـ)

Sureja
Al-Anbiyaa
Ajeti
1 / 112
Gjuha e librit
Arabisht
ٱقۡتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمۡ وَهُمۡ فِي غَفۡلَةٖ مُّعۡرِضُونَ
Closer and closer to mankind comes their Reckoning: yet they heed not and they turn away.
iktaraba linnaasi hisaabuhum vahum fii gaflatin mu’riduuna
{ (1) إِقْتَرَبَ لِلنّاسِ حِسَابُهُمْ }
القمّي قربت القيامة والسّاعة والحساب.
وفي المجمع وانّما وصف بالقرب لأن احد اشراط الساعة بعث رسول الله صلّى الله عليه وآله فقد قال بعثت انا والسّاعة كهاتين.
وفي الجوامع عن امير المؤمنين عليه السلام انّ الدنيا ولّت حذّاء ولم يبق منها الا صُبابة كصبابة الاناء { وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ } في غفلة من الحساب معرضون عن التفكّر فيه.
{ (2) مَا يَأْتِيهِم مِن ذِكْرٍ مِن رَبِّهِم } ينّبههم عن سنة الغفلة والجهالة { مُحْدَثٍ } ليكرّر على اسماعهم التّنبيه كي يتّعظوا { إِلاّ اسْتَمَعُوهُ وَهُمْ يَلْعَبُونَ } يستهزؤون يستسخرون منه لتناهي غفلتهم وفرط اعراضهم عن النظر في الامور والتفكر في العواقب.
{ (3) لاَهِيَةً قُلُوبُهُمْ }
القمّي قال من التلهي { وَأَسَرُّوا النَّجْوى } بالغوا في اخفائها او جعلوها بحيث خفي تناجيهم بها { الَّذِينَ ظَلَمُوا } بدل من واو اسرّوا للايماء بأنّهم ظالمون فيما اسرّوا به { هَلْ هَذا إِلاّ بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَفَتَأْتُونَ السِّحْرَ وَأَنتُمْ تُبْصِرُونَ } قيل كأنّهم استدلّوا بكونه بشراً على كذبه في ادّعاء الرسالة لاعتقادهم انّ الرسول لا يكون الاّ ملكاً واستلزموا منه ان ما جاء به من الخوارق كالقرآن سحر فأنكروا حضوره وانّما اسرّوا به تشاوراً في استنباط ما يهدم امره ويظهر فساده للنّاس عامّة.
{ (4) قَالَ رَبِّي يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِي السَّماءِ والأَرْضِ } جهراً كان او سرّاً وقرء قال بالاخبار عن الرسول { وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ } فلا يخفى عليه ما يسرّون ولا ما يضمرون.
{ (5) بَلْ قَالُوا أَضْغاثُ أَحْلامٍ بَلِ افْتَرَآهُ بَلْ هُوَ شاعِرٌ } اضراب لهم من قولهم هو سحر الى انه تخاليط الاحلام ثمّ الى انَّه كلام افتراه ثم الى انّه قول شاعر { فَلْيَأْتِنَا بِآيَةٍ كَمَا أُرْسِلَ } به { الأَوَّلُونَ } مثل اليد البيضاء والعصا وابراء الاكمه واحياء الموتى.
{ (6) مَا آمَنَتْ قبْلَهُم مِن قَرْيَةٍ } من اهل قرية { أَهْلَكْنَاهَا } باقتراح الآيات لمّا جاءتهم { أَفَهُمْ يُؤْمِنُونَ } وهم اعتى منهم القمّي قال كيف يؤمنون ولم يؤمن من كان قبلهم بالآيات حتّى هلكوا.
{ (7) وَمَا أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ إِلاّ رِجَالاً يُوحِى إِلَيْهِمْ } وقرء نوحي بالنّون { فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ } قيل هو جواب لقولهم هَلْ هذا إِلاّ بَشَرٌ مِثْلُكُمْ.
في الكافي عن الباقر عليه السلام قيل له انّ من عندنا يزعمون انّ قول الله عزّ وجلّ فاسألوا اهل الذّكر انّهم اليهود والنصارى قال اذن يدعوكم الى دينهم ثم قال وأومأ بيده الى صدره نحن اهل الذكر ونحن المسئولون وقد سبق هذا الحديث مع اخبار آخر في هذا المعنى في سورة النّحل مع بيان.

{ (8) وَما جَعَلْنَاهُمْ جَسَداً لاَ يَأَكُلُونَ الطَّعامَ وَما كَانُوا خَالِدينَ } نفي لما اعتقدوه انّ الرسالة من خواصّ الملك.
{ (9) ثُمَّ صَدَقْنَاهُمُ الْوَعْدَ } اي في الوعد { فَأَنجَيْنَاهُمْ وَمَن نَشَاءُ } يعني المؤمنين بهم ومن في ابقائه حكمة كمن سيؤمن هو او واحد من ذرّيته { وَأَهْلَكْنَا الْمُسْرِفينَ } في الكفر والمعاصي.
{ (10) لَقَدْ أَنزَلْنَا إِلَيْكُمْ } يا قريش { كِتَاباً } يعني القرآن { فِيهِ ذِكْرُكُمْ } صيتكم او موعظتكم { أَفَلا تَعْقِلُونَ } فتؤمنون.
{ (11) وَكَمْ قَصَمْنَا مِن قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَأَنشَأْنَا بَعْدَهَا } بعد اهلاك اهلها { قَوْماً آخَرِينَ } مكانهم.
Kthehu lart

Nga biblioteka e haditheve

Hadithet
Jabir b. Abdullah reported that Allah's Apostle (ﷺ) happened to walk through the bazar coming from the side of 'Aliya and the people were on both his sides. There he found a dead lamb with very short ears. He took hold of his ear and said: Who amongst you would like to have this for a dirham? They said: We do not like to have it even for less than that as it is of no use to us. He said: Do you wish to have it (free of any cost)? They said: By Allah, even if it were alive (we would not have liked to possess that), for there is defect in it as its ear is very short; now it is dead also. Thereupon Allah's Messenger (ﷺ) said: By Allah, this world is more insignificant in the eye of Allah than it (this dead lamb) is in your eye.

Lutjet e ditës
اللَّهُمَّ اجْعَلْ لِي فِي قَلْبِي نُورًا، وَفِي لِسَانِي نُورًا، وَفِي سَمْعِي نُورًا، وَفِي بَصَرِي نُورًا، وَمِنْ فَوْقِي نُورًا، وَمِنْ تَحْتِي نُورًا، وَعَنْ يَمِينِي نُورًا، وَعَنْ شِمَالِي نُورًا، وَمِنْ بَيْنِ يَدَيَّ نُورًا، وَمِنْ خَلْفِي نُورًا، وَاجْعَلْ فِي نَفْسِي نُورًا، وَأَعْظِمْ لِي نُورًا.
O Allah, vendos dritë në zemrën time, dritë në gjuhën time, dritë në dëgjimin tim dhe dritë në shikimin tim; dritë sipër dhe poshtë meje, në të djathtën dhe në të majtën time, përpara dhe prapa meje. Vendos dritë në shpirtin tim dhe ma shto dritën.

اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.

اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.

O Allah, na e bëj të mirë përfundimin e të gjitha çështjeve tona dhe na ruaj nga poshtërimi i kësaj bote dhe dënimi i botës tjetër.

O Allah, Zoti ynë, largoje prej nesh dënimin e Xhehenemit; vërtet dënimi i tij është i vazhdueshëm.

O Allah, Zoti ynë, ne besuam, prandaj na i fal gjynahet dhe na ruaj nga dënimi i Zjarrit.

O Allah, të kërkoj Xhenetin dhe kërkoj mbrojtjen Tënde nga Zjarri.

O Allah, Zoti ynë, na jep atë që na premtove nëpërmjet të dërguarve të Tu dhe mos na poshtëro Ditën e Gjykimit; vërtet Ti nuk e shkel premtimin.

"رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنۡ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَٰطِينِ⁠ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحۡضُرُونِ⁠ ". [الْمُؤْمِنُونَ - 97-98].

«Zoti im, kërkoj mbrojtjen Tënde nga nxitjet e shejtanëve dhe kërkoj mbrojtjen Tënde, Zoti im, që ata të mos më afrohen». [El-Muminun, 97–98].