معالم التنزيل/ البغوي · Yunus · Ayat 31
معالم التنزيل/ البغوي
(ت 516 هـ)
(ت 516 هـ)
"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].
"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ١٧". [الْقَصَصِ - 17].
"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ٢٤". [الْقَصَصِ - 24].
"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي٢٥ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي٢٦ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي٢٧ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي٢٨". [طه - 25-28].
Gusti abdi, saéstuna abdi parantos nganiaya diri sorangan; maka hampura abdi. [Al-Qasas - 16].
Gusti abdi, ku sabab nikmat anu Anjeun pasihkeun ka abdi, abdi moal janten panyokong jalma-jalma anu ngalakukeun kajahatan. [Al-Qasas - 17].
Gusti abdi, saéstuna abdi peryogi kana sagala kahadéan anu Anjeun turunkeun ka abdi. [Al-Qasas - 24].
Gusti abdi, lapangkeun dada abdi (25), gampangkeun urusan abdi (26), leupaskeun hiji cangreud tina létah abdi (27), supados aranjeunna ngartos cariosan abdi (28). [Taha - 25–28].
"رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذۡنَآ إِن نَّسِينَآ أَوۡ أَخۡطَأۡنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تَحۡمِلۡ عَلَيۡنَآ إِصۡرٗا كَمَا حَمَلۡتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلۡنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦۖ وَٱعۡفُ عَنَّا وَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَآۚ أَنتَ مَوۡلَىٰنَا فَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ٢٨٦ ". [الْبَقَرَةُ - 286].
Duh Gusti kami, ulah hukum kami upami kami hilap atanapi kaliru. Duh Gusti kami, ulah bebankeun ka kami beban anu beurat sapertos anu parantos Gusti bebankeun ka jalma-jalma sateuacan kami. Duh Gusti kami, ulah bebankeun ka kami naon anu henteu sanggup kami tanggung. Hampura kami, pasihan pangampura ka kami, sareng welasan kami. Gusti pangreksa kami, ku kituna tulungan kami ngalawan jalma-jalma kafir. [Al-Baqarah 286].
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
{ فَذَلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمُ } ، الذي يفعل هذه الأشياء هو ربكم، { ٱلْحَقُّ فَمَاذَا بَعْدَ ٱلْحَقِّ إِلاَّ ٱلضَّلاَلُ فَأَنَّىٰ تُصْرَفُونَ }؟ أي: فأين تصرفون عن عبادته وأنتم مقرون به؟.
{ كَذَلِكَ }. قال الكلبي: هكذا، { حَقَّتْ } ، وجبتْ، { كَلِمَةُ رَبِّكَ } ، حكمه السابق، { عَلَى ٱلَّذِينَ فَسَقُوۤاْ } ، كفروا، { أَنَّهُمْ لاَ يُؤْمِنُونَ } ، قرأ أبو جعفر ونافع وابن عامر: «كلماتُ ربَّك» بالجمع هاهنا موضعين، وفي المؤمن، والآخرون على التوحيد.
قوله: { قُلْ هَلْ مِن شُرَكَآئِكُمْ } ، أوثانكم { مَّن يَبْدَأُ ٱلْخَلْقَ } ، ينشىء الخلق من غير أصل ولا مثال، { ثُمَّ يُعِيدُهُ } ، ثم يحييه من بعد الموت كهيئته، فإن أجابوك وإلا فـ { قُلْ } أنتَ: { ٱللَّهُ يَبْدَأُ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ }؟ أي: تصرفون عن قصد السبيل.