الجواهر الحسان في تفسير القرآن/ الثعالبي · Al-Anfaal · Ayat 21
الجواهر الحسان في تفسير القرآن/ الثعالبي
(ت 875 هـ)
(ت 875 هـ)
"رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ١٩١ رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ١٩٢ رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ١٩٣ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ١٩٤ ". [آلُ عِمْرَانَ - 191-194].
Duh Gusti kami, Gusti henteu nyiptakeun ieu kalayan sia-sia. Maha Suci Gusti, lindungan kami tina siksa naraka. Duh Gusti kami, saha waé anu Gusti lebetkeun ka naraka, tangtos Gusti parantos ngahina anjeunna, sareng jalma-jalma zalim henteu gaduh panulung. Duh Gusti kami, kami parantos ngadangu anu nyaur kana iman: Imanlah ka Gusti anjeun, teras kami iman. Duh Gusti kami, hapunten dosa-dosa kami, hapuskeun kalepatan kami, sareng wafatkeun kami sareng jalma-jalma anu saleh. Duh Gusti kami, pasihan kami naon anu parantos Gusti jangjikeun ka kami ngalangkungan para rasul Gusti, sareng ulah hinakeun kami dina dinten kiamat. Saleresna Gusti henteu mungkir jangji. [Ali Imran 191–194].
"وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيۡءٍ عِلۡمًاۚ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلۡنَاۚ رَبَّنَا ٱفۡتَحۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَ قَوۡمِنَا بِٱلۡحَقِّ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡفَٰتِحِينَ٨٩". [الْأَعْرَافِ - 89].
Pangaweruh Gusti kami ngawengku sagala hal. Ka Allah kami tawakal. Gusti kami, pasihan putusan anu leres antara kami sareng kaum kami; Anjeun anu pangsaéna dina maparin putusan. [Al-A‘raf - 89].
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
وقوله: { أَنتُمْ تَسْمَعُونَ } يريد دُعَاءه لكم بالقرآن والمواعظ.
وقوله: { كَٱلَّذِينَ قَالُواْ } يريد الكفار؛ إما من قريش لقولهم:{ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هَـٰذَا } [الأنفال:31] وأما الكفار على الإطلاق.
وقوله سبحانه: { إِنَّ شَرَّ ٱلدَّوَابِّ عِندَ ٱللَّهِ ٱلصُّمُّ ٱلْبُكْمُ } مَقْصِدُ الآية بيان أن هذه الصنيفة العاتية من الكُفَّارِ هي شَرُّ النَّاسِ عند اللَّه سبحانه وأنها في أخَسِّ المَنَازِلِ لديه، وعبر بالدواب ليتأكد ذمهم، وقوله: { ٱلصُّمُّ ٱلْبُكْمُ } عبارة عما في قلوبهم، وعدم انشراح صدورهم، وإدراك عقولهم.
وقوله: { وَلَوْ عَلِمَ ٱللَّهُ فِيهِمْ خَيْرًا لأَسْمَعَهُمْ } أي سماع هدى، وَتَفَهُّمٍ، { وَلَوْ أَسْمَعَهُمْ } أي: ولو فهمهم { لَتَوَلَّواْ } بحكم القضاء السابق فيهم، ولأعرضوا عما تبين لهم من الهُدَى.