لطائف الإشارات / القشيري · Al-Muminoon · Ayat 2
لطائف الإشارات / القشيري
(ت 465 هـ)
(ت 465 هـ)
"رَّبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيۡتِيَ مُؤۡمِنٗا وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارَۢا٢٨". [نُوحٍ - 28].
"رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡـَٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ٤٧". [هُودٍ - 47].
"رَّبِّ أَنزِلۡنِي مُنزَلٗا مُّبَارَكٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡمُنزِلِينَ٢٩". [الْمُؤْمِنُونَ - 29].
Gusti abdi, hampura abdi, kadua sepuh abdi, saha waé anu lebet ka bumi abdi dina kaayaan mukmin, sareng lalaki-lalaki mukmin sareng awéwé-awéwé mukmin. Ulah tambahkeun ka jalma-jalma zalim salian ti kabinasaan. [Nuh - 28].
Gusti abdi, saéstuna abdi nyuhunkeun panangtayungan ka Anjeun tina naroskeun ka Anjeun hal anu abdi henteu gaduh élmu ngeunaanana. Upami Anjeun henteu ngahampura sareng maparin rahmat ka abdi, abdi bakal kalebet jalma-jalma anu rugi. [Hud - 47].
Gusti abdi, tempatkeun abdi di tempat anu diberkahan, sareng Anjeun anu pangsaéna dina maparin tempat. [Al-Mu’minun - 29].
"رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذۡنَآ إِن نَّسِينَآ أَوۡ أَخۡطَأۡنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تَحۡمِلۡ عَلَيۡنَآ إِصۡرٗا كَمَا حَمَلۡتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلۡنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦۖ وَٱعۡفُ عَنَّا وَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَآۚ أَنتَ مَوۡلَىٰنَا فَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ٢٨٦ ". [الْبَقَرَةُ - 286].
Duh Gusti kami, ulah hukum kami upami kami hilap atanapi kaliru. Duh Gusti kami, ulah bebankeun ka kami beban anu beurat sapertos anu parantos Gusti bebankeun ka jalma-jalma sateuacan kami. Duh Gusti kami, ulah bebankeun ka kami naon anu henteu sanggup kami tanggung. Hampura kami, pasihan pangampura ka kami, sareng welasan kami. Gusti pangreksa kami, ku kituna tulungan kami ngalawan jalma-jalma kafir. [Al-Baqarah 286].
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
و " الفَلاَحُ ": الفوزُ بالمطلوبِ والظَّفَرُ بالمقصود.
والإيمانُ انتسامُ الحقِّ في السريرة، ومخامرةُ التصديقِ خلاصةَ القلب، واستمكانُ التحقيقِ من تأمور الفؤاد.
والخشوعُ في الصلاة إطراقُ السِّرِّ على بِساطِ النَّجوى باستكمالِ نَعْتِ الهيبة، والذوبانِ تحت سلطان الكشف، والامتحاءِ عند غَلَبَاتِ التَّجلِّي.
ويقال أَدْرَكَ ثَمَرَاتِ القُرْبِ وفَازَ بكمالِ الأُنْسِ مَنْ وَقَفَ على بِساط النجوى بنعت الهيبة، ومراعاةِ آداب الحضرة. ولا يَكْملُ الأنْسُ بلقاءِ المحبوب إلا عند فَقْدِ الرقيب. وأشدُّ الرقباء وأكثرهم تنغيصاً لأوان القرب النَّفْسُ؛ فلا راحةَ للمُصَلِّي مع حضورِ نَفْسه، فإذا خنس عن نَفْسِه وشاهِدِه عَدِمَ إحساسَه بآفاتِ نَفْسِه، وطابَ له العيشُ، وتَمَّتْ له النُّعْمَى، وتَجلَّتَ له البُشْرى، ووَجَدَ لذَّةَ الحياةِ.