لطائف الإشارات / القشيري · Abasa · Ayat 3
لطائف الإشارات / القشيري
(ت 465 هـ)
(ت 465 هـ)
"حَسۡبِيَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ١٢٩ ". [التَّوْبَةُ - 129].
Allah cekap pikeun abdi. Teu aya sesembahan anu leres iwal ti Anjeunna. Ka Anjeunna abdi tawakal, sareng Anjeunna Gusti anu kagungan Arasy anu agung. [At-Tawbah 129].
"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ٥٦". [هُودٍ - 56].
Saéstuna abdi tawakal ka Allah, Gusti abdi sareng Gusti anjeun sadaya. Teu aya hiji mahluk anu gerak iwal Anjeunna nyekel ubun-ubunna. Saéstuna Gusti abdi aya dina jalan anu lempeng. [Hud - 56].
اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
Ya Allah, Gusti abdi, ilhamkeun ka abdi supados mensyukuri nikmat Gusti anu parantos Gusti pasihkeun ka abdi sareng ka kadua kolot abdi, sareng supados ngalakukeun amal saleh anu Gusti ridai. Lebetkeun abdi ku rahmat Gusti ka golongan hamba-hamba Gusti anu saleh.
Ya Allah, abdi nyuhunkeun pangampura, kasalametan, sareng perlindungan di dunya sareng akhirat.
Ya Allah, abdi nyuhunkeun ka Gusti pituduh, takwa, kasucian diri, sareng kacukupan.
Ya Allah, abdi nyuhunkeun ka Gusti élmu anu mangpaat, rezeki anu saé, sareng amal anu ditampi.
Ya Allah, hapunten abdi, tuntun abdi, pasihan rezeki sareng kasalametan ka abdi. Abdi nyuhunkeun panangtayungan ka Allah tina heureutna tempat nangtung dina dinten kiamat.
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
نَزَلَت في ابن أمِّ مكتوم، وكان ضريراً.. أتى النبيَّ صلى الله عليه وسلم وكان عنده العباس بن عبد المطلب وأمية بن خلف الجُمْحي - يرجو الرسول صلى الله عليه وسلم إيمانَهما، فَكَرِه أَنْ يَقْطَعَ حديثَه معهما، فأعرض عن ابن أمِّ مكتوم، وعَبَسَ وَجْهُه، فأنزل اللَّهُ هذه الآية.
وجاء في التفسير: أن النبيَّ صلى الله عليه وسلم خرج على أثرِه، وأَمَرَ بطلبِه، وكان بعد ذلك يَبَرُّه ويُكْرِمُه، فاستخلفه على المدينة مرتين.
وجاء في التفسير: أنه صلى الله عليه وسلم لم يَعْبَسْ - بعد هذا - في وجهِ فقيرٍ قط، ولم يُعْرِضْ عنه.
ويقال: في الخطاب لُطْفٌ... وهو أنه لم يواجهه بل قالَه على الكناية، ثم بعده قال:
{ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ }.
أي يتذكر بما يتعلم منك أو.
{ أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰ }.