تفسير القرآن / ابن عربي · Ar-Ra'd · Ayat 20
تفسير القرآن / ابن عربي
(ت 638 هـ)
(ت 638 هـ)
"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي٢٥ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي٢٦ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي٢٧ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي٢٨ ". [طه - 25-28].
Duh Gusti abdi, lapangkeun dada abdi, gampilkeun urusan abdi, sareng leupaskeun kabeungkeutan tina létah abdi, supados aranjeunna ngartos cariosan abdi. [Taha 25–28].
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
Ya Allah, saékeun ahir sadaya urusan kami sareng lindungan kami tina kahinaan dunya sareng siksa akhirat.
Ya Allah, Gusti kami, jauhkeun siksa Jahanam ti kami. Saleresna siksaanana téh tetep ngabeungkeut.
Ya Allah, Gusti kami, saleresna kami parantos iman, ku kituna hapunten dosa-dosa kami sareng lindungan kami tina siksa naraka.
Ya Allah, abdi nyuhunkeun sawarga ka Gusti sareng nyuhunkeun panangtayungan ka Gusti tina naraka.
Ya Allah, Gusti kami, pasihan kami naon anu parantos Gusti jangjikeun ka kami ngalangkungan para rasul Gusti, sareng ulah hinakeun kami dina dinten kiamat. Saleresna Gusti henteu mungkir jangji.
"رَبَّنَا ظَلَمۡنَآ أَنفُسَنَا وَإِن لَّمۡ تَغۡفِرۡ لَنَا وَتَرۡحَمۡنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ٢٣". [الْأَعْرَافِ - 23].
Gusti kami, kami parantos nganiaya diri sorangan. Upami Anjeun henteu ngahampura sareng maparin rahmat ka kami, tangtos kami kalebet jalma-jalma anu rugi. [Al-A‘raf - 23].
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
{ والذينَ صَبَروا } في سلوك سبيله عن المألوفات طلباً لرضاه واشتغلوا بالتزكية بالعبادات المالية والبدنية ويدفعون بالفضيلة رذيلة النفس { أولَئكَ لهم عُقْبى الدار } بالرجوع إلى الفطرة أو صبروا عن صفات نفوسهم { ابتغاء وجه ربّهم } ، أي: لمحبة الذات لا لمحبة الصفات، وأقاموا صلاة المشاهدة { وأنفقوا مما رزقناهم } من المقامات والأحوال والكشوف والأعمال { سرّاً } بالتجريد عن هيئاتها وهيئات الركون إليها والمحبة إياها، { وعلانية } بتركها وعدم الالتفات إليها، { ويدرؤون بالحسنة } الحاصلة من تجلي الصفة الإلهية { السيئة } التي هي صفة النفس { أولئك لهم عقبى الدار } أي: البقاء بعد الفناء.