تفسير القرآن / ابن عربي · Al-Ghaafir · Ayat 2
تفسير القرآن / ابن عربي
(ت 638 هـ)
(ت 638 هـ)
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
Ya Allah, tunjukkeun ka kami anu leres minangka bebeneran sareng pasihan kami kamampuan nuturkeunana. Tunjukkeun ka kami anu batil minangka kabatilan sareng pasihan kami kamampuan ngajauhanana.
Ya Allah, pasihan takwa ka jiwa abdi sareng sucikeun éta. Gusti Nu Pangsaéna nyucikeunana, Gusti pangreksa sareng pangurusna.
Ya Allah, Gusti kami, sampurnakeun cahaya kami sareng hapunten kami. Saleresna Gusti Maha Kawasa kana sagala hal.
Ya Allah, jantenkeun iman dipikacinta ku kami sareng hias éta dina manah kami. Jantenkeun kufur, kalakuan fasik, sareng maksiat henteu dipikaresep ku kami, sareng jantenkeun kami kalebet jalma-jalma anu meunang pituduh.
Ya Allah, Nu Ngabalikkeun manah, arahkeun manah kami pikeun taat ka Gusti.
"رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡـَٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ٤٧ ". [هُودٌ - 47].
Duh Gusti abdi, abdi nyuhunkeun panangtayungan ka Gusti tina nyuhunkeun naon anu teu dipikanyaho ku abdi. Upami Gusti henteu ngahampura sareng mikaasih abdi, tangtos abdi kalebet jalma-jalma anu rugi. [Hud 47].
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
{ غافر الذنب } بظهور نوره وستره لظلمات النفوس والطبائع { وقَابِلِ التوب } برجوع الحقيقة المجرّدة من غواشي النشأة إليه { شديد العقاب } للمحجوب الواقف مع الغير بالشرك غير الراجع إليه بالتوحيد { ذي الطول } أي: الفضل بإفاضة الكمال الزائد على نور الاستعداد الأول على حسب قبوله { لا إله إلا هو } أولاً وآخراً وظاهراً وباطناً معاقباً ومتفضلاً { إليه } مصير الكل على كل الأحوال من الراجع التائب والواقف المعاقب إما إلى ذاته أو صفاته أو أفعاله كيف كان لا يخرج عن إحاطته شيء فيكون خارجاً عن ذاته موجوداً بوجود غير وجوده،{ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ } [فصلت، الآية:53].