تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Baqara · Ayat 124
تيسير التفسير/ اطفيش
(ت 1332 هـ)
(ت 1332 هـ)
"رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ١٩١ رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ١٩٢ رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ١٩٣ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ١٩٤ ". [آلُ عِمْرَانَ - 191-194].
Duh Gusti kami, Gusti henteu nyiptakeun ieu kalayan sia-sia. Maha Suci Gusti, lindungan kami tina siksa naraka. Duh Gusti kami, saha waé anu Gusti lebetkeun ka naraka, tangtos Gusti parantos ngahina anjeunna, sareng jalma-jalma zalim henteu gaduh panulung. Duh Gusti kami, kami parantos ngadangu anu nyaur kana iman: Imanlah ka Gusti anjeun, teras kami iman. Duh Gusti kami, hapunten dosa-dosa kami, hapuskeun kalepatan kami, sareng wafatkeun kami sareng jalma-jalma anu saleh. Duh Gusti kami, pasihan kami naon anu parantos Gusti jangjikeun ka kami ngalangkungan para rasul Gusti, sareng ulah hinakeun kami dina dinten kiamat. Saleresna Gusti henteu mungkir jangji. [Ali Imran 191–194].
"رَبِّ ٱنصُرۡنِي عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُفۡسِدِينَ٣٠". [الْعَنْكَبُوتِ - 30].
"رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ١٦٩". [الشُّعَرَاءِ - 169].
Gusti abdi, tulungan abdi ngalawan jalma-jalma anu nyieun karuksakan. [Al-‘Ankabut - 30].
Gusti abdi, salametkeun abdi sareng kulawarga abdi tina naon anu aranjeunna lakukeun. [Asy-Syu‘ara - 169].
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
Ya Allah, tunjukkeun ka kami anu leres minangka bebeneran sareng pasihan kami kamampuan nuturkeunana. Tunjukkeun ka kami anu batil minangka kabatilan sareng pasihan kami kamampuan ngajauhanana.
Ya Allah, pasihan takwa ka jiwa abdi sareng sucikeun éta. Gusti Nu Pangsaéna nyucikeunana, Gusti pangreksa sareng pangurusna.
Ya Allah, Gusti kami, sampurnakeun cahaya kami sareng hapunten kami. Saleresna Gusti Maha Kawasa kana sagala hal.
Ya Allah, jantenkeun iman dipikacinta ku kami sareng hias éta dina manah kami. Jantenkeun kufur, kalakuan fasik, sareng maksiat henteu dipikaresep ku kami, sareng jantenkeun kami kalebet jalma-jalma anu meunang pituduh.
Ya Allah, Nu Ngabalikkeun manah, arahkeun manah kami pikeun taat ka Gusti.
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
" اللهم ارحم المحلقين " ، ويقول القائل، جاء زيد، فتقول، راكباً وكما قال العباس، إلا الإذخر، بعد تحريم النبى صلى الله عليه وسلم شجر مكة وكلأها، والذرية تشمل الأنثى، كما أن عيسى هو ابن مريم، ومريم، من ذريته، والياء مشددة زائدة فوزته فُعْلية، بضم فإسكان، وباؤه فى الأصل للنسب، والأصح فتح أوله وضمه، كما قيل، دهرى بضم الدال فى النسب إلى دهر بفتحها، أو الياء الثانية عن راء، قلبت ياء، لئلا تجتمع ثلاث راءات، وأدغمت فيها الياء، والأصل ذريرة، بضم الذال وشد الراء الأولى مكسورة، أو ذرُّورة بالواو، وكل ذلك من الذر بمعنى الخلق فالرء الثانية زائدة، والأصل ذريته، أو ذروية، قلبت الهمزة ياء وأدغمت الياء فى الياء الأولى. وقلبت الواو ياء فى الثانى، وأدغمت الياء فى الياء { قَالَ لاَ يَنَالُ } لا يصيب { عَهْدِي } معهودى إليك وأمانتى، وهو الإمامة، تسمى الأمانة عهداً، لأنها تعاهد بالحفظ { الظَّٰلِمِينَ } من ذريتك، وهذا إجابة إدعائه، أن يجعل من ذريته أئمة، ولكنه استثنى الظالمين بفسق أو بشرك، فأيما فاسق أو مشرك تصدر فليس بإمام أو خليفة أو حاكم، بل غاصب، ولا يصلح للإمامة، وهى أمانة الله، من يخون، ولا ينفذ حكم الفاسق، وناصبه ظالم، من استرعى الذئب الغنم ظلم، وعن الحسن، أن الله تعالى لم يجعل للظالم عهداً، فلا يوفى له بشأن إمامته إذا أحدث ظلماً، فالعدل كما شرط فى البدء شرط فى البقاء، وإن نصب بعد توبته جاز، كما كان أبو بكر وعمر خليفتين بعد إسلامهما من شرك.