تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Anbiyaa · Ayat 11
تيسير التفسير/ اطفيش
(ت 1332 هـ)
(ت 1332 هـ)
"حَسۡبِيَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ١٢٩ ". [التَّوْبَةُ - 129].
Allah cekap pikeun abdi. Teu aya sesembahan anu leres iwal ti Anjeunna. Ka Anjeunna abdi tawakal, sareng Anjeunna Gusti anu kagungan Arasy anu agung. [At-Tawbah 129].
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
Ya Allah, tunjukkeun ka kami anu leres minangka bebeneran sareng pasihan kami kamampuan nuturkeunana. Tunjukkeun ka kami anu batil minangka kabatilan sareng pasihan kami kamampuan ngajauhanana.
Ya Allah, pasihan takwa ka jiwa abdi sareng sucikeun éta. Gusti Nu Pangsaéna nyucikeunana, Gusti pangreksa sareng pangurusna.
Ya Allah, Gusti kami, sampurnakeun cahaya kami sareng hapunten kami. Saleresna Gusti Maha Kawasa kana sagala hal.
Ya Allah, jantenkeun iman dipikacinta ku kami sareng hias éta dina manah kami. Jantenkeun kufur, kalakuan fasik, sareng maksiat henteu dipikaresep ku kami, sareng jantenkeun kami kalebet jalma-jalma anu meunang pituduh.
Ya Allah, Nu Ngabalikkeun manah, arahkeun manah kami pikeun taat ka Gusti.
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
ويضعف أن يجاب بأن التكثير للفصم لا للقرية، أى كم قصمنا من ساكنى قرية أو قريتين، كما تقول:كم أخذت من دراهم زيد،على تعليق من بالفعل، لأنه خلاف الظاهر، بل من زائدة فى التمييز وأن يجاب بأن المراد قرية أو قريتان تخويف بها، أو بهما لا اختصاص، وإن كم للتقليل لفظاً تخويفا بالوقوع فى شأن هذا القليل، وإذا صحت الرواية فى ذلك عن ابن عباس مثلا، فلعل المراد التمثيل للآيد بالقرية والقريتين.
{ ثم أنشأنْا بعْدَها } بعد إهلاكها، فاعتبر ما مر هنا فى شأن القرية، وفى قوله:{ ما آمنت قبلهم من قرية أهلكناها } [الأنبياء: 6] { قَوْماً آخرينَ } سكنُوا القرية أو قريباً منها.