تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Anbiyaa · Ayat 14
تيسير التفسير/ اطفيش
(ت 1332 هـ)
(ت 1332 هـ)
"إِنَّمَآ أَشۡكُواْ بَثِّي وَحُزۡنِيٓ إِلَى ٱللَّهِ". [يُوسُفَ - 86].
Ngan ka Allah abdi ngadukeun kasusah sareng kasedih abdi. [Yusuf - 86].
"لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ٨٧ ". [الْأَنْبِيَاءُ - 87].
Teu aya sesembahan anu leres iwal ti Gusti. Maha Suci Gusti, saleresna abdi kalebet jalma-jalma anu zalim. [Al-Anbiya 87].
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
Ya Allah, tunjukkeun ka kami anu leres minangka bebeneran sareng pasihan kami kamampuan nuturkeunana. Tunjukkeun ka kami anu batil minangka kabatilan sareng pasihan kami kamampuan ngajauhanana.
Ya Allah, pasihan takwa ka jiwa abdi sareng sucikeun éta. Gusti Nu Pangsaéna nyucikeunana, Gusti pangreksa sareng pangurusna.
Ya Allah, Gusti kami, sampurnakeun cahaya kami sareng hapunten kami. Saleresna Gusti Maha Kawasa kana sagala hal.
Ya Allah, jantenkeun iman dipikacinta ku kami sareng hias éta dina manah kami. Jantenkeun kufur, kalakuan fasik, sareng maksiat henteu dipikaresep ku kami, sareng jantenkeun kami kalebet jalma-jalma anu meunang pituduh.
Ya Allah, Nu Ngabalikkeun manah, arahkeun manah kami pikeun taat ka Gusti.
Zikir sapopoe, tanpa internét. Gratis.
Android · iPhone · iPad
{ حتَّى جَعلنْاهم حصيداً } نباتاً محصوداً أى مثله أو استعارة للفظ حصيد لمن تقطعوا وماتوا، أو شبههم بالنبات اليابس على طريق الاستعارة بالكناية، ورمز إليه بلازمه وهو الحصد { خامِدين } حال من الهاء استعارة من سكون النار بعد خمودها، بأن صارت رمادا لسكونهم بالإهلاك، واشتق منه خامدين على التبعية، ولا يجعل فعيل مصدراً إذا صح أن يكون بمعنى مفعول، بلا ضعف، ولا يجعل بمعنى الجمع من أنه فعيل بمعنى مفعول، لأن ذلك فى معنى فاعل كقوله:{ والملائكة بعد ذلك ظهير } [التحريم: 4] فى أحد الأوجه، وهو الوارد دون استعمال فعيل بمعنى مفعول جمعاً، فإنه لم يرد ولو استويا فى الموازنة للمصدر كصهيل ودبيب، أو خامدين مفعول ثان بعد مفعول ثان، كما، تقول: خبر بعد خبر.